|
Eindelijk kwam de dag waar ik en mijn reisgenoot (lees: broertje) zo lang naar hadden uitgekeken: een reis naar Parijs! Een intensieve voorbereiding van één dag hebben aan de grondslag van deze enerverende reis gelegen. Dat deze impulsieve actie een goede actie is, bestaat bij beiden geen twijfel over. Parijs, daar kun je toch zoveel doen dat je je nooit hoeft te vervelen!
’s Ochtends vroeg om half acht pakten wij de trein naar Parijs. Aangezien wij toch errug verrot waren en enigszins fit aan de pokertafel wilden verschijnen, besloten we nog niet aan de alcohol te gaan. Bovendien schijnt het niet beschonken aan de tafel te verschijnen ook erg +EV te zijn...
Aangekomen in Parijs bij Gare du Nord moesten wij nog eventjes een hotelletje regelen. Aangezien er een overweldigend aanbod aan de overkant van het station glorieerde, besloten wij maar gelijk van onze reisbagage af te zijn en zo snel mogelijk onze spullen op te bergen. Bovendien was de tas die we meegenomen hadden niet echt gangbaar om meer dan 100 meter mee te lopen en de striemen stonden al op onze schouders. Eerste bad beat was dus al binnen, maar als een echte vent namen wij de striemen voor lief en op naar een hotel.
Hotel zoeken ging prima. Het eerste hotel voor 70 euries per nacht zag er redelijk uit op het eerste oog en stond bovendien met het gezicht naar het station. Echte Nederlanders dat we zijn wilden we natuurlijk wel wat vergelijkingsmateriaal. Op naar het tweede hotel, wij kamersleutel gevraagd en de kamer bezichtigd. Dit was wel een erg lekker kamertje, totdat m'n broertje z’n tas tegen de muur aanstootte, waarop de kamer drie centimeter heen en weer verschoof. Ai, dat ziet er niet goed uit... Aangezien de tas die we bij ons hadden ons een hard time gaf, besloten we maar naar het eerste hotel te gaan.
Wij ons aangekleed, niet te netjes maar voor ons doen toch aardig aan de nette kant, en op naar het casino... Cercle Gaillon leek ons wel een mooi cluppie om onze charmes voor het eerst te testen. Een vriendelijke meneer ratelt ons omver met veel bombarie, met de uiteindelijke conclusie dat er alleen Fransen deze club in mogen... hmm. Beetje vreemd. Dan maar naar Aviation, aangezien deze meneer voor de deur gelijk zijn rug naar ons toekeerde was ook duidelijk dat we hier niet binnen gingen komen...
Hmm, zijn wij zo lelijk, of kunnen die Fransen onze schoonheid niet waarderen, of zou het aan onze kleding liggen? Wij hebben het maar op de laatste twee opties gegooid, aangezien deze goed (lees: niet) Engels sprekende man voortdurend naar onze kleding liep te wijzen. Dit was toch wel enigszins een domper aangezien wij er met onze kledinggarderobe toch niet veel netter uit konden gaan zien... Staan we daar om twee uur 's middags in Parijs met zin om te pokeren. ’s Avonds maar nog een keer proberen dan. Eerst maar proberen om tot het avond is niet te dronken te raken en een paar nieuwe schoenen aan te schaffen, aangezien er het heftigst naar onze schoenen werd gewezen.
Wij die hards dat we zijn niet te dronken geraakt en fris en fruitig staan we later weer voor de deur, en ja hoor: bingo, we kwamen naar binnen bij Aviation. Eenmaal binnen werden de berichten van een aparte louche tent bevestigd met woord en daad! Maar ja, wat kan ons dat schelen, wij gaan kaarten. Hier scheidden tegelijkertijd mijn broertje en ik onze wegen, omdat hij aan de wat goedkopere tafel ging zitten en ik wat hogerop wilde...
Vrij snel was er een tafel voor mij beschikbaar en ik schoof aan. Dit werd toch wel een rampzalige avond voor mij, aangezien ik geen enkele pot won. Het niveau was dramatisch, de kaarten die ik kreeg zo niet nog dramatischer. Om maar een tweetal voorbeelden te noemen: Ik raise naar €25 met 99 en wordt gereraisd door Monsieur Pannekoek naar €120 en hij is tegelijkertijd all-in. Iedereen foldt en aangezien ik deze man van begin af aan al verdenk dat hij het bananensyndroom heeft opgelopen, is dit een redelijk makkelijke call. De kaarten gaan niet open en flop is 2 4 6 en meneer begint ineens heel vrolijk te kijken en laat trots zijn T7 zien. NH sir!
Hand 2 die wel leuk was, is waar ik AJo krijg en raise in middle position naar €32 en weer all-in word gezet door iemand met €150 voor zich. Aangezien deze man naast Monsieur Pannekoek zit en overduidelijk is aangestoken door zijn buurman met het bananensyndroom, besluit ik te callen. En de man laat enigszins confident zijn A5o zien. Zijn confidence was volledig op zijn plaats, omdat hij natuurlijk wist dat hij een vijfje ging hitten.
De avond eindigde hier voor mij, omdat ik na 2½ uur nog geen pot gewonnen had en zin had om het op een zuipen te zetten. M'n broertje was het ook zat en we hebben ons aan de drank bezondigd alsof het onze laatste dag was hier. We konden immers toch uitslapen!
De tweede dag worden we wat verontrust wakker om zeven uur door iets wat op bouwwerkzaamheden lijkt, maar tegelijkertijd ook op een metro. Hmm, vreemd. Blijkt dat het hotel gerenoveerd wordt en de metro die onder het hotel door gaat, nog steeds goed te horen is op verdieping 3. De eerste 1-outer hebben we alweer tegen!
Wij dapper als we zijn vroeg ons bed uit en naar Aviation. De voorbodes waren al goed ’s ochtends, dus het kon niet misgaan. Ik heb een sessie van zeven uur gemaakt en de tafel volledig gekgemaakt en zelden maar een hand te hoeven laten zien. Wat goed uitkwam, aangezien ik aardig hitdood was deze reis. En ja, die Fransen kunnen echt niks. Dal heeft geen woord teveel gezegd.
De hele dag bestond uit potten oppakken met niks en bluffen. De enige twee handen die noemenswaardig zijn en tevens ook de enige die ik heb hoeven laten zien waren deze:
Ik raise AA under the gun naar €20, word gereraisd naar €40 en word gecalled in de big blind. Ik maak vervolgens €110, waarop beiden callen en de big blind all-in zit op dat moment. Ik continueer op een lage rainbow-flop, waarop de ene man weggooit. De ander laat KJo zien en hit zijn two pair niet. Just bad luck sir!
Na het open gaan van de hand, wat de eerste hand was die ik opengooide na ongeveer drie uur, zat iedereen te vertellen aan mij dat ik alleen maar aces speel en na elke raise schreeuwde de tafel dat ik wel weer aces had of iets soortgelijks. Echt lachen man, dat bananensyndroom!
De tweede hand en tevens laatste hand van de dag kwam denk ik mijn meest memorabele pokermoment uit mijn leven. Priceless!
Een Algerijnse man, die het leuk vond om er voor de grap elke keer €10 van te maken met blinden €2/4, deed dit uiteraard weer en een man callde de €10. Ik raap 8 6 op in 8e positie en besloot er €50 van te maken, aangezien ik toch alleen maar azen speel. De man callt en we zien heads-up de flop. Flop: 4 5 7 en ik hit de jackpot! Vervolgens komt de man €30 naar mijn toe zetten in een €120 pot, waarop ik 100% zeker wist dat hij niks had. Waarop ik mijn nominaties voor een Oscar probeerde veilig te stellen.
Ik wachte niet te lang, niet te kort, keek (bewust) geschrokken en callde. Turn is een 9. Best wel een kutkaart, aangezien het de flush op de board maakte, maar omdat ik er ook 95% zeker van was dat deze man geen flush had, was ik nog steeds confident. Waarop de man heel stoer €100 pakt en in de pot gooit. Ik besloot te callen en niet al te gek te doen, waarop de river een 9 brengt. Ja, geen mooie kaart, maar tenminste geen harten. Hij checkt, ik bet €100 en hij callt met praktisch niks. Nu zie ik jullie denken: "Nou, lekker bijzonder die pot", maar dat was die wel.
Ik gooi mijn kaart open en tegelijkertijd zie ik de hele tafel vol verbazing naar mijn hand kijken en ik zie het ongeloof in hun ogen. Heeft die Nederlander ons nu heel de dag voor de gek gehouden (lees: sessie van zeven uur) en speelt hij meer dan azen? De gezichten vergeet ik nooit meer en het was vervolgens tien minuten stil en voor het eerst ook dat ik tien minuten lang geen opmerking naar mijn hoofd heb gekregen! Priceless!
Ben nog een rondje doorgegaan en toen naar het hotel gegaan. Vervolgens twee dagen dronken geweest, veel gelachen en weinig geslapen! We hebben het zo bont gemaakt, dat kaarten er fysiek niet inzat op dag drie.
Aangezien mijn broertje very hot was en er een bad beat jackpot aan zijn tafel werd uitgedeeld, heeft ook hij een superweek gehad en de reis er dik uitgekaart!
Al met al een ervaring om niet te vergeten en voor herhaling vatbaar!
Bonjour,
Theboss
« Terug
|
