|
Sister Sledge dacht aan Dirk toen ze het nummer 'The Greatest Dancer' schreven. Hij is deze kant opgekomen om wat mooie feestjes mee te pakken en om daarnaast het pokerwereldje van dichtbij mee te maken. The Fourth of July lijkt ons een mooie dag om eens goed te gaan feesten en we vertrekken goedgemutst richting stad.
Onze keuze valt op Ceasars en we besluiten om eerst eens uitgebreid uit eten te gaan. Omdat ik online en in de cashgames zo hot als de sun run, besluit ik dat ik de beste man maar eens op kobe-steak moet trakteren. Deze steak wordt gemaakt van koeien uit Japan die gemasseerd worden en daarnaast een dieet met veel bier krijgen, dus dat moet een feestje voor de tong worden. Bij binnenkomst bestellen we eerst een biertje en ik zie een enorme teleurstelling in de ogen van onze gastheer. Om niet teveel uit de toon te vallen gaan we over op wijn en bestel ik een goeie fles Cabernet Sauvignon. De prijs op de kaart is echter per glas, maar $400 voor een fles wijn vind ik een beetje overdreven en ik zie teleurstelling nummer twee bij de host. De kobesteak gaat voor $42 per ounce en dus lijkt twee ounces per persoon ons voldoende. De maaltijd is klein, maar oh mijn god wat is dat vlees fantastisch. Ik heb nimmer zo’n lekker stukje vlees gehad.
Voor de Pure staat inmiddels een rij van rond de 400 man, en high rollers als we zijn begeven we ons richting de bouncers. We hebben afgesproken dat we er vanavond vol voor gaan en als dat een $200 entry fee betekent dan is dat maar zo. We moeten een tijdje wachten bij de uitsmijter die dan ineens opmerkt dat we de verkeerde schoenen hebben en niet naar binnen mogen. We lopen naar buiten waar we ‘Steve Whitlock’ treffen die ons wel voor $100 de man naar binnen krijgt. De $200 wordt keurig in een paspoort gevouwen en vijf minuten later staan we in de club, $200 in de plus. We vermaken ons op de dansvloer en begeven ons naar de dansvloer op het balkon. Een schitterend uitzicht over de strip en de alcohol vloeit rijkelijk. We vermaken ons prima met de Becky’s zoals Peter ze noemt, maar vermelden bijtijds dat we allebei een relatie hebben en er verder niks in zit. Steve brengt ons met zijn limo naar de plek waar de afterparty is, maar wat we reeds vermoeden gebeurt: we worden gedropped bij een stripclub. Ik tip iedereen in de club genant veel uit angst voor problemen, maar de club is zeer netjes en we vermaken ons prima. Om vijf uur ’s ochtends hebben we de boobjobs wel gezien en nemen de limo naar huis.
De volgende dag hangen we brak rond het huis en beginnen de zenuwen bij Simon en mij toe te nemen. Ik slaap echt super matig en ben veel te vroeg wakker. We pakken de taxi richting Rio en onze taxichauffeur kent een shortcut. De eikel rijdt compleet verkeerd en we komen te laat aan bij de Rio, een lekker begin.
Ik begin übertight aan het toernooi, maar kan het niet laten om suited connecters en andere sexy handen te raisen. Ik loop vrij snel naar 23k en ben redelijk in mijn element. Dan op het beginlevel een hand tussen een oudere man en een jonge Aziaat die ik als prof beschouw. Aziaat raist en de oude man callt in de big blind bij blinds van 50/100. De flop is K 7 3 rainbow. Oudere man checked, Aziaat bet en de oude man raist, de Aziaat re-raist en de oude man callt. Turn is een 2, completing the rainbow. Check, harde bet, call. River is een 10, check, harde bet, call. De oude man tables KQo en de Aziaat een set zevens. De oude man verliest 16,5k met KQo bij 50/100, I like my table.
Niet veel later open ik KQo op de button naar 300 en de oude man callt vanuit de small blind. Flop is A K 3, hij checkt en ik bet. De turn brengt een heerlijke vrouw. Hij checkt en ik bet 1400 op een 1600 pot, hij callt. River brengt een 2. Hij checkt, ik bet 2k, hij callt en showt A2o... Matige bende.
Vervolgens loopt het echt kut, ik heb 16k bij lage blinds dus er is niks aan de hand, maar ik loop steeds tegen handen aan. Ik word met name chagrijnig van de overbets die ze maken. Ik bet 500 op een pot van 700 en hups, er ligt weer 20k in het midden. Daarnaast krijg ik gewoon geen handen om iets te doen en ik zak verder en verder. Mijn tegenstanders laten meestal wel keurig hun monster zien als ze me re-raisen, maar toch baal ik hard van de hele situatie. Ik speel hier het mooiste toernooi ter wereld en ik zit gewoon totaal niet in het toernooi. Tijdens de break heeft Simon hetzelfde ervaren en balen we allebei redelijk van dit hele gebeuren.
Na de break lopen we vol goede moed richting onze tafels, maar nog steeds krijg ik niks aan de gang. Op het dieptepunt heb ik nog 4800 over en ben ik behoorlijk teleurgesteld in alles en iedereen, maar vooral in mezelf. Ik wil niet achterlijk uit het toernooi, maar als een klein meisje dat geen hand durft te spelen is ook niet echt iets om trots op te zijn. Niet veel later krijg ik het erin tegen een check-raise op een J T 3 board met AJs tegen T8o. Ik hou op en sta weer op 11k. Het blijft bagger met de handen en in de volgende break heeft Simon ook alleen maar sicke shit meegemaakt. Een full house tegen een carré, dat werk.
Na de break merk ik dat mensen niet zo dol zijn op all-ins en begin ik het er wat lichter in te drukken. Ik squeeze een paar keer en loop langzaam richting 18k, het begint weer ergens op te lijken. We spelen inmiddels met antes dus probeer ik wat vaker te openen. Ik open QJs in vroege positie met een behoorlijk tight image en mijn buurman, een prof, callt (de oude man ligt er inmiddels uit). De flop is A 9 2 two tone en ik bet 1450 in een pot van 1900. Hij denkt lang na en callt. De turn is een nog 2, ik denk lang na en check, hij checkt terug. De river is een 10, de flushdraw mist. Ik bet 3650 en hij gaat in de tank. I know you’re good here. Pakt wat fiches, zet ze terug, pakt zijn kaarten en ik besterf het, dit is een belangrijk potje. "You’re a nice guy, I’ll give you some chips, I have enough" en callt met A4. Cheers bud.
Ik sta weer op 11k en baal van die hand, de tafel wordt looser en looser en ik heb geen chips om ook maar iets te doen en dat zuigt hard. Ik ga in complete lockdown mode en wacht op handen, die natuurlijk niet komen. Niet veel later komt de crew van RTL7 mij interviewen en zit ik ineens met een camera en microfoon voor mijn snufferd. Ik weet niet veel meer van het interview, maar volgens mij praten we behoorlijk langs elkaar heen.
Na de laatste break krijg ik twee keer azen waarmee ik een keer dubbel en een keer een valuebet mis, maar wel een leuke pot pak. Ik sta op 25k, mijn rug is soar en ik ben kapot. Ik jojo tussen de 30k en de 20k en eindig uiteindelijk op 24,875. Verre van een mooie stack, maar wel prima. Ik ben blij dat ik dag 1 overleefd heb. Simon heeft een sicke beat gehad: zijn kings verloren van A7s en de man is logischerwijs zwaar teleurgesteld. Als de floor roept dat het afgelopen is en iedereen door is klinkt er applaus door de zaal en geeft iedereen elkaar high fives en boxes. Een erg cool moment. Om te ontladen gaan we richting Red Rock Casino waar we om twee uur ’s nachts 72 banen voor onszelf hebben.
Woensdag speel ik dag 2 en moet er wel echt wat gaan gebeuren, de gaskraan moet open. Nu naar het feest van PokerStars, morgen vliegen in een helikopter en vervolgens vroeg naar bed. Woensdag moet het gebeuren!! Come on! One time!
Spinvis
« Terug
|
