|
De zondag is altijd de dag van de week waar ik -mits maandag vrij- veel zin in heb. Veel grote, mooie toernooien en mooie payouts. Almar en ik slepen ons uit bed en zitten om 11:00 uur lokale tijd klaar voor de $100 rebuy. We pakken alle coole toernooien mee maar om 13:00 uur is mijn scherm angstvallig leeg. Het gaat enorm matig. Ik krijg drie keer koningen tegen azen pre-flop erin zonder hulp en voor de rest is het ook een poepavond. Om half vijf begint de tweede $100 rebuy, maar ook hier heb ik na het rebuy-uur weinig bijzonders gedaan. In de andere toernooien ben ik inmiddels gescalpt.
Rond het derde uur begint het te lopen, ik krijg handen en win flips. We naderen inmiddels het geld wat altijd prettig is, aangezien het redelijk dure avonden zijn. Rond de bubble krijg ik veel handen en vlieg ik naar de tweede stack. Ik open vervolgens AKo op de button en de big blind die vijfde staat en ook een grote stack heeft drukt het erin, en zijn A6o wint. Almar heeft een paar cashes gemaakt, maar vooral heel veel lelijke dingen gezien vanavond. Teleurgesteld spelen we samen verder. Ik dubbel op als mijn A3s van AKo wint. Wat voelt uitdelen toch ontzettend lekker!
We zijn inmiddels met 18 mensen over en de overige spelers zijn geen kleine jongens. Ik besluit het slot erop te gooien en rustig mijn momenten af te wachten. Deze jongens zijn allemaal waanzinnig agressief en onze handen worden zeer licht gecalld en houden op. Aan de final table krijg ik een waanzinnige card rush. Azen, koningen, alles komt voorbij en omdat ik zoveel handen speel, krijg ik veel actie. Vrij snel ben ik chipleader en blijf met twee big stacks achter me nog steeds redelijk tight spelen. De enige die ik aanpak is een big stack die rechts zit. Niet veel later drukt hij drieën over mijn drie-bet heen en wint hij de flip van onze AKo. We zijn wederom poepchagrijnig. Daarna wint zijn JTo van onze ATs en is het over. Vijfde voor een kleine $10,000. Ik ben zelden zo chagrijnig geweest over $10k. Tuurlijk is het prachtig allemaal en blablabla, maar toch had ik een goede kans op de $47k voor de eerste plek.
Na wat biertjes en een overheerlijke burger op onze grill besluiten Dirk en ik richting stad te gaan. Ik heb wel zin om even de final table van de $50k HORSE te sweaten en vervolgens de stad in te gaan. Er zijn inmiddels nog drie spelers over en alle grote jongens staan naast de final table te sweaten. Op TV vind ik die jongens meestal wel leuk, maar ze zijn nu ronduit sneu bezig. Ze lopen te schreeuwen en te gillen en proberen de aandacht van de camera’s te trekken. Op de achtergrond, waar Dirk en ik staan, staat ook Marcel Lüske. Strak in pak vormt hij een mooi contrast met die schreeuwlelijkerds op de vloer. Ik ben trots dat ik Nederlander ben.
Ik haal voor Dirk en mezelf een biertje en kan het niet laten om aan The Flying Fox te vragen of hij ook iets wil drinken. Hij heeft wel zin in een cola en samen praten we wat. Hij vertelt hoe hij op dag 2 al 300k had en twee keer Erick Lindgren (die derde werd) met zijn 27k stack dominated all-in had. We wensen elkaar succes en ik sweat de final table nog even en dan vertrekken we richting Caesars.
Vandaag nog weer veel online toernooien gepakt, maar ik verlies steeds op de cruciale momenten de coinflips. Blijft kut, maar part of the job. We gaan nu wat eten en ik ga zo mijn WSOP main event ticket kopen. Als voorbereiding hierop ga ik een aantal deep-stack tournaments in verschillende casino’s spelen. Morgen gaan we waarschijnlijk naar een shooting range, beetje knallen met een Kalashnikov en er staat nog een vlucht per helicopter door de Grand Canyon gepland. Ik vermaak me opperbest!
Spinvis
« Terug
|
