Een mooie ochtend
Ik sta om 8:00 op en ga rustig een paar uur wakker zitten worden op het bovendek. De wafel met aardbeien smaakt zoals elke dag weer prima en na mijn derde kop koffie kunnen we aan tafel voor het tweede $1,060 toernooi.
In het begin zie ik weer veel flops en net als gisteren lukt het allemaal voor geen meter.
Ik val terug naar onder de 500 chips, maar met een big blind van 50 is dat niet echt iets om je direct druk over te maken. Toch had ik het uiteraard liever anders gezien.
Ik zie met Q8 een flop 8 4 3 en krijg het all-in tegen AQ, even later ben ik voor de flop all-in met TT tegen AK en ik mag nog iets langer blijven zitten. Hierdoor heb ik weer genoeg punten om handen normaal te kunnen spelen en zodra de antes erin komen bij blinds 100/200 kan ik weer naar hartelust gaan stelen.
Ik speel vrij veel potten en daardoor denken de mannen aan tafel dat ik nooit wat heb. Vervolgens flop ik extreme monsters en ik zie ze elke keer weer all-in gaan nadat ik mijn hand gemaakt heb.
Ik speel J3 in de small blind en op de turn maak ik twee paar. De big blind gaat all-in met niks en ik win weer een grote pot.
Ik limp op de SB met A6 en de big blind gaat met zijn kleine stapeltje all-in. Natuurlijk heeft hij niks, dus kan ik gewoon callen en hij laat 76 zien... sweet!
Ik krijg KK op de cut-off en ik krijg de big blind mee. De flop is 3 harten en met mijn harten K voel ik me best sterk. Op de turn komt een tweede negen en op de river nog eens een K, waarop ik met mijn full house all-in gecheckraised wordt door de man die helemaal in zijn nopjes was, omdat hij met QT de flush geflopt had.
Deze handen brengen mij ineens op meer dan 12,000 chips en kan ik wat rustiger ademhalen. We zitten al bij de laatste 4 tafels, dus als ik geen gekke dingen doe kan het prijzengeld de laatste 18 mij niet meer ontgaan.
Een minuut later verlies ik mijn halve stack met KJ tegen QQ en we kunnen weer opnieuw beginnen.
Ik blijf echter mijn potjes spelen en zo bouw ik rustig weer uit, zeker als de bubble nadert, wanneer iedereen zuinig gaat zitten spelen. Als we in het geld zitten heb ik weer iets van 12,000 chips bij elkaar gestolen, dus ik kan weer verder waar ik gebleven was.
Even later sta ik op iets meer dan 14,000 als ik een sleutelhand speel. In derde positie maakt iemand 3,500 op een big blind van 1,600 en de small blind callt. Ik zit op de big blind met TT en besluit om het er maar in te gooien, want een flop zien tegen twee man zie ik met deze hand niet zitten. Bovendien is de kans groot dat ze moeten folden als ze geen absolute monster hebben, want ze moeten allebei nog 11,000 bijleggen.
Tot mijn grote teleurstelling callt de eerste speler mijn raise voor 95% van zijn chips, en de small blind callt all-in voor 11,500. De kaarten gaan open: de eerste speler heeft AKs en de small blind laat ook TT zien! Dat is op z'n zachtst gezegd niet zo mooi. Op dit moment is er 55% kans dat wij met onze tienen het toernooi moeten verlaten.
Gelukkig komt er geen aas of koning op tafel, we maken zelfs een Q-hoge straat met onze 10, dus we mogen de pot delen en ik win nog een extra side potje ook.
Vanaf dat moment gaat alles goed. Ik speel 75 op de button en op een flop J 5 5 gaat na een paar keer heen en weer raisen de small blind all-in. Ik ben niet goed genoeg om mijn hand hier te folden en gelukkig laat hij 65 zien. Ik verwacht een split pot, maar de turn brengt een 7! Speler uit en 20,000 chips erbij.
Even later krijg ik 55 en ik flop een derde 5, ik check-raise iemand all-in. Er liggen ook twee schoppen en ik heb geen zin in gezeur. Hij foldt en ik mag weer zonder risico 20,000 bijschrijven.
Ik zie op de button een 10-hoge flop met T9 en John Strzemp (de man die op de WSOP van '97 heads-up verloor van Stu Ungar) gaat all-in voor 3x de pot. Moet wel een flush draw zijn en ik krijg gelukkig gelijk. Hij heeft er nog een overcard bij, waardoor hij toch nog 43% kans heeft om die pot te winnen. Dat gebeurt gelukkig niet, en ineens heb ik met 80,000 een kwart van alle chips in het spel voor mijn neus staan.
Ik maak er misbruik van dat iedereen uiteraard graag de finale haalt, dus als we met nog 11 man over met z'n vijven aan tafel zitten, speel ik bijna elke pot.
Als de finale begint heb ik meer dan 100,000 chips en zit ik redelijk comfortabel.
Mijn doel is om in ieder geval de laatste 4 te halen, want dan zou ik meer dan $10,000 aan prijzengeld krijgen, wat mij wel bevalt. Ik rem dus iets af en besluit om een tijdje alleen maar goede handen te spelen. De tafel heeft dat uiteraard niet door, dus als ik raise met QQ gaat iemand subiet all-in met 75. Dat was zijn laatste hand van het toernooi en ik heb nu zelfs meer dan 120,000 chips.
Ik laat de anderen elkaar uit het toernooi gooien, voor mij is er geen behoefte aan een grote preflop showdown. Toch kan ik wel druk uitoefenen op de kleine stacks, dus twee keer raise ik de man in stoel 2 voor de flop all-in met AQ en 77 en een keer op de flop als ik met T7 de straat flop. Hij legt steeds netjes z'n hand weg.
Als ik even later gratis een flop mag zien met 92 van schoppen ligt er Q T 4, met twee schoppen. Ik check-raise hem wederom all-in en dit keer is bij hem de maat vol. Hij is zo gefrustreerd dat hij all-in callt met J9 (zonder schoppen)... in mijn ogen bijzonder twijfelachtig, want hij had nog zeker 40,000 chips over. Maargoed, hij had gelijk, dus het zal wel een goeie read zijn geweest.
De turn is nog een 4 en met een river 9 is het gelukkig een split pot. Ik had graag een kleine schoppen zien vallen, want er lag zeker 110,000 in het midden.
Kenna James is gisteren tweede geworden in de PartyPoker Million en zit nu vandaag ook weer aan de finale tafel. Bij de laatste 6 besluit ik om wat meer potten te gaan spelen, maar ik word het hele toernooi al door stoel 1 gere-raised, en nu doet hij daar ook vrolijk aan mee, waardoor ik 'tophanden' als 55, 33, KQ en A9 moet wegleggen. Ik vind die Kenna James maar een vervelend mannetje, hij is duidelijk de gevaarlijkste speler aan tafel. Je hoort mij dan ook niet klagen als hij in twee handen zijn hele stack verliest tegen stoel 2 met AK tegen A9 (9 op de river) en met AQ tegen 88. Wanneer hij als vijfde het toernooi verlaat, heb ik mijn doel bereikt en zitten we bij de laatste 4, waar het serieuze prijzengeld wordt verdeeld:
1e - $53,800
2e - $27,600
3e - $13,800
4e - $10,300
Ik ben nooit van de grote re-raise bluff voor de flop, maar ik dacht dat ik dat wel een keertje kon proberen, omdat ik toch dikke punten had. Als stoel 1 raist naar 7,000 zet ik hem vanuit mijn big blind all-in met JT en uiteraard heeft hij juist op dat moment AA... bah. Ik verlies iets van 30,000 in die hand. Goeie timing weer.
De man die samen met mij zijn TT won tegen AK, weet zijn kleine stapel nog een paar keer te verdubbelen, maar wordt uiteindelijk toch 4e. Nu bij de laatste 3 is de man in stoel 2 die al het werk heeft gedaan uiteraard chip leader met bijna 200,000 en zitten stoel 1 en ik allebei met iets van 70,000. Wanneer ik voorstel om het prijzengeld iets uit te smeren, gaat hij begrijpelijk niet akkoord, dus spelen we verder. De man weet dat wij geen van beiden derde willen worden, dus hij voert de druk goed op om ons geen kans te geven een grote pot te stelen, toch laat ik me daardoor niet van de wijs brengen.
Als ik op de button raise met T8, callt hij vanuit de big blind. De flop is redelijk tot zeer goed te noemen: 7 8 9. Ik zet de halve pot en hij check-raist mij all-in. Dat bedrag is veels te groot, dus ik ga er meteen vanuit dat hij niet zo sterk is als hij wil doen vermoeden. Als hij ook een 10 heeft lig ik voor met mijn paar, en zelfs als hij een 9 heeft heb ik nog 13 outs.
Ik call all-in en hij draait 73 offsuit open. Als op de turn een 10 valt, hoef ik alleen nog maar een 7 te ontwijken en ik dubbel mijn stapel.
De man baalt als een stekker dat hij zijn chip lead kwijt is en als hij de andere speler ook nog eens verdubbelt is hij zelf de man met de kleine punten. Ik geef hem zelf de genadeklap en meneer "ik wil geen deal maken" eindigt als derde. Dat zal hem leren.
De Dal heads-up...
Nu zit ik ineens heads-up tegen de speler die mij het hele toernooi al zit te re-raisen.
Ik heb wel een 2 tegen 1 chiplead, maar ik zie het alweer gebeuren dat hij zo agressief door blijft spelen en binnen no-time de leiding overneemt. Tijd om een dealtje voor te stellen.
De meeste mensen proberen in deze situatie zo'n asociaal mogelijke deal uit het vuur te slepen, maar dat past niet bepaald bij mij. In mijn situatie zou je bijvoorbeeld kunnen zeggen: "Jij neemt 35,000 en ik neem 46,000", wat misschien nog wel geaccepteerd zou worden ook. Maar ik wil graag spelen, dus ik laat altijd nog wat in het midden liggen. Ik bied hem 35,000 en neem zelf 40,000, zodat er nog meer dan 6,000 over is voor de winnaar. Ik vind dit wel redelijk voor beide partijen en dan gaat het tenminste nog ergens om.
Hij gaat uiteraard meteen akkoord en met een tweede prijs van 27,000 is een zekere 40,000 voor mij ook dikke winst. Iedereen blij en we kunnen weer verder spelen.
Zoals verwacht staan we binnen 5 handen weer gelijk in chips :(
Toen ik deze man verdubbelde met mijn KJ tegen zijn QQ en later weer met JT tegen zijn AA, had ik me heilig voorgenomen om koste wat kost hoger te eindigen dan hij, zodat ik niet wakker zou liggen van die domme moves. Nu moet ik dit toernooi winnen om dat te bereiken... het wordt nog lastig.
Na een kwartier spelen is er een pauze en die tijd kan ik mooi gebruiken om even mijn strategie te herzien. Ik had tot nu toe alleen gelimpt vanaf de button om de pot klein te houden, maar ik moet nu zelf ook wat agressiever gaan spelen anders blijft hij de controle houden. Ik neem me voor om de eerste twee handen hoe dan ook te raisen, om te laten merken waar ik voor sta.
De blinds gaan naar 3,000/6,000 en de eerste hand raise ik naar 15,000. Hij schrikt zich een hoedje en foldt. De volgende hand limpt hij op de button. Ik maak er 14,000 van en hij foldt weer.
Dat ik 85 offsuit en 82 offsuit had, doet er niet echt toe.
Hierna call ik hem twee keer af met bottom pair en ik merk dat daardoor zijn zelfvertrouwen volledig gebroken is. Tot vier keer toe foldt hij voor de flop zijn button, in mijn ogen een doodzonde heads-up.
De man was ineens al zijn agressiviteit kwijt, waardoor ik weer kleine potjes kon gaan spelen. Ik bracht er zoveel mogelijk variatie in, zodat hij niks van een patroon kon herkennen. Dan verdubbel ik de blinds, dan limp ik en zet ik 8,000 op de flop, de keer erna weer 11,000... en elke keer was het fold, fold, fold. Die gevreesde re-raise was nergens meer te bekennen. Het ging bijna té gemakkelijk.
Toen hij onder de 100,000 chips kwam, had hij inmiddels wel door dat hij op de flop tegen mij niks in kon brengen, dus schakelde hij over op een all-in strategie. Ik raise, hij all-in, ik limp, hij all-in. Ik liet hem lekker zijn gang gaan, want alle andere potten waren toch voor mij.
De chips kwamen nog steeds gestaag mijn kant op en toen hij terug was gezakt naar 55,000 kon ik eindelijk erover gaan denken om een all-in te gaan callen. Als ik die zou verliezen zou ik nog steeds een 2 tegen 1 chiplead hebben, dus dat was wel acceptabel.
Ik limp met 55 en hij gaat wederom all-in vanuit de big blind. Ik call en hij heeft A9. Prima situatie dus, nu moeten de kaarten alleen nog maar even meewerken.
Ik hoor mezelf denken: "geen aas, geen negen".
De flop is 6 6 6 ("geen aas, geen negen, geen zes")
De turn is een Q ("geen aas, geen negen, geen zes, geen vrouw")
Victory !
De river is gelukkig een 5 en na meer dan 10 uur kaarten is het toernooi voorbij! Ik win de hoofdprijs van $46,760... wie had dat gisteravond om half 4 nog kunnen denken?
Ik ben een blij man, alleen jammer dat er geen bracelet aan verbonden is.
De rest van de avond wordt uiteraard aan de bar doorgebracht en als de card room om middernacht dichtgaat, kunnen de winnaars ook klinken op een succesvolle week. Er worden e-mailadressen en visitekaartjes uitgewisseld, handjes geschud en iedereen belooft om er volgend jaar weer bij te zijn.
|
