|
Arilexed, COTLOD, Milooo en Maukra reisden in het paasweekeinde af naar het Belgische Namen om een aantal toernooien te spelen. Dit is het tweede deel van het verslag van hun belevenissen aldaar.
Milooo en de beker
Milooo zat heads-up...Mooi zo, dan had ik gelukkig weer wat te doen. Nadat Milooo mij had verteld dat ze bij de laatste drie al een deal hadden gemaakt, wierp ik een blik op de fiches. De verdeling was ongeveer: Milooo heel weinig en villain heul veul. Ik bereidde mijn "tweede is ook best goed"
speech al in gedachten voor, maar toen bleek Milooo ineens heel goed te kunnen flippen. Niet één keer maar toch zeker een keer of vijf achter elkaar. De eerlijkheid gebied mij wel te zeggen dat hij de meest keren iets meer dan een flip had. Daarbij had zijn tegenstander hem al veel teveel potten laten oppikken. Milooo had namelijk terecht bedacht dat hij als shortstack veel moest openshoven, maar zijn tegenstander had dan weer niet bedacht dat hij juist weer wat meer moest gaan callen. Het publiek en de dealers vond het allemaal maar niks dat de PC'er van een onmogelijke achterstand aan het terugkomen was. Er ging dan ook een zucht van verlichting door de ruimte toen de K 8 suited van Milooo overeind bleef bij de zoveelste all in. Toen wij even later voor de overwinningsfoto met holecards gingen (op welk moment mijn telefoon + camera leeg bleek te zijn), was de dealer dan ook niet blij dat hij de K 8 s weer uit het inmiddels opgeruimde deck moest vissen. Uit protest reikte hij dan ook eerst drie verkeerde kaartcombinaties aan.
Al met al was het zeker een verdiende overwinning, hoewel het van mij ook allemaal wel wat sneller had gemogen. Maar Milooo kan er natuurlijk ook niets aan doen dat hij zo hot runde. Hoe dan ook moest dit alles uiteraard gevierd worden met wat drankjes in de bar, maar niet voordat Milooo met een niet aflatende grijns op zijn gezicht naar boven was gesnelwandeld (wat loopt die man snel zeg), om trots zijn beker te showen aan een slapende COTLOD en een SCOOP spelende Arilexed. Er werd in de hotelbar en later op de kamer nog lang over de overwinning nagepraat. Zo rond een uur of zes waren er echter wel weer genoeg Rolf Slotboom imaties de revue gepasseerd en was Arilexed uitgeleveled, waarmee deze eerste dag tot een eind kwam.
Dag 2
Het is voor het verhaal wellicht belangrijk te vermelden dat ik geen makkelijke slaper ben. In m'n eigen bed kan ik het aardig volhouden, maar in den vreemde moet ik altijd acclimatiseren. Nou gaat dat wat lastig in slechts één nacht, helemaal in een net wat te kleine en warme kamer met drie snurkende online pokerspelers. Vandaar dus dat ik een kleine drie uur later alweer gedouched en wel de hotelkamer uitstapte. De missie was duidelijk. Aangezien wij diezelfde avond weer terug naar huis zouden rijden, moest er ergens een blik benzine vandaan worden getrokken. De snelweg gingen we anders echt niet meer halen.
Een navraag bij de baliemedewerker bracht weinig goed nieuws. Op tweede paasdag was hier alles dicht in de wijde omgeving. En nee, hij dacht niet dat er ergens in het hotel misschien een jerrycan voor noodgevallen stond. Ik moest het maar in het casino gaan vragen. Aangezien dat nog dicht was koos ik voor een frisse ochtendwandeling door het nog stille Namen, stiekem hopend ergens een oplossing te vinden voor wat toch wel een probleem begon te worden. Teruggekomen op de hotelkamer hoorde ik dat Tribbezz die dag ook nog zou afreizen. Dat kwam goed uit. De SMS met verzoek een blik euro ongelood 95 mee te nemen was snel verzonden, en enkele uren later stonden wij allen met een tevreden glimlach op het gezichtrond de Punto, die ik van een verse lading brandstof voorzag.
Met Tribbezz in de gelederen, die dus inmiddels was aangekomen, begonnen wij om drie uur dan ook ontspannen aan het tweede toernooi. Pogingen om buiten dit casino om nog iets te ondernemen waren redelijk gefaald. Hoewel het goed toeven was langs het water in het zonnige Namen was er verder niet veel te beleven, en dan deed ook het internet het niet goed in de hotellobby, waardoor we niet de nieuwe High Stakes Poker konden bekijken. Pinnen is in België schijnbaar ook een luxe product, want we konden nergens een werkende automaat vinden. Hoe dan ook, het €210 event ging van start en wij gingen voor de derde beker op rij (Falco die wij op zondagochtend nog waren tegengekomen had het eerste toernooi gewonnen, maar dit wisten de meeste lezers waarschijnlijk al).
Het veld op deze tweede dag was iets kleiner, maar er waren nog steeds 160 man afgereisd naar het Namense. Deze dag lootte ik een tafel in het drukkere, achterste gedeelde van het casino. Meteen werd duidelijk dat er minder dood geld aan de tafel zat. Rechts van mij zat zelfs een behoorlijk goede en agressieve Nederlandse speler. Duidelijk een jong iemand met de nodige internetervaring. Op één of twee wat weaktightere spelers na zaten er verder alleen een paar mensen die gekomen waren om te folden.
Gelukkig zat de speler die ik het hoogst inschatte direct rechts van me. Gedurende de eerste twee uur deden wij om beurten pogingen de tafel aan te stampen, wat hem natuurlijk veel beter afging. We speelden één leuke hand tegen elkaar waar ik zijn late positie open call met 5 7 suited en we een 5 5 10 flop met een flushdraw zien. Hij checked waarop ik uitbet. Villain snapt ook wel dat ik hier vaak gemist heb en checkraised me. Nu heb ik toch wel iets van een beslissing. Ik bedenk mij wat hij kan hebben en wat hij denkt dat ik kan hebben, en besluit dan toch maar om de hele stapel erin te schuiven.
Ik ben natuurlijk niet bang dat ik beat ben, maar ik denk dat ik weinig opschiet met een call. Als de flushkaart op de turn valt kan dat of zijn hand verbeteren, of het kan verdere actie killen. Nou zal ik je verder niet vervelen met strategisch geneuzel, vooral omdat ik eigenlijk helemaal niet kan kaarten en je daarvoor beter bij anderen kunt aankloppen. Villain folde in ieder geval en ik speelde op dat moment ruim 10k.
In de periode die volgt verlies ik wat kleine handen en één grote. Ik open A K in late positie en krijg een call uit de blinds. Villain checked na het zien van de 10 9 x flop en ik bet door om de pot op te pakken. Na enig twijfelen krijg ik een call, en ik check behind na de 8 op de turn. Dit is een redelijke scarecard maar ik bet hier vooral niet omdat hij maar weinig made handen of draws gaat folden, aangezien ik vrij actief ben geweest. De river is een A waarop mijn tegenstander ineens 3/4 pot uitbet. Ik tank een poosje en besluit dat dit een kakspot is. Hij kan hier eigenlijk alleen maar A 10 of een straat hebben, want het is totaal niet het type dat zou bluffen. Elke boerenlul snapt dat die A mijn range hard hit, dus het zou bovendien een slechte spot zijn om een 9 ofzo in een bluf te veranderen. Toch kan ik hier mijn top pair top kicker niet folden. De muntjes vliegen naar het midden en ik roep "nice hand" nog voordat villain Q J opendraait.
Dat vond ik m'n enige echte fout in twee dagen toernooien. Maar goed, ik leefde nog met een paar duizend punten. De big blind is inmiddels 300 of 400 en ik heb nog iets meer dan 3500 over. Wanneer er drie limpers zijn en ik 7 9 suited in de big blind vind, vind ik dat een mooi moment om mijn stapel naar het midden te schuiven. M'n stack is nog groot genoeg om mensen te laten folden, en tegen de handen waarmee ze gaan callen heb ik vaak nog behoorlijke equity. Ik krijg het echter niet cadeau. Een van de limpers vind het nodig mijn all in te callen met J 10, waarbij het vooral vervelend is dat deze van dezelfde suit als mijn twee kaarten zijn. As a pro flop ik echter een straat en op de turn en river hit villain niet één van zijn zes outs voor een full house. Ik dubbel en mijn rechterbuurman geeft me het advies het wat rustiger aan te doen. Dat is zeker goed advies. Maar wanneer de blinds weer omhoog zijn gegaan en er vier limpers zijn, schuif ik opnieuw. Deze keer met A 10 suited. Mijn buurman had al zoiets voorzien en snapcalled met A 4. Deze blijft staan en opeens ziet de wereld er weer een stuk rooskleuriger uit.
Ik wordt verplaatst naar een betere tafel, wat wil zeggen dat er meer vis zit. Links van me zit een Limburger van middelbare leeftijd, die me al gauw bijpraat over de zwakke spots aan de tafel. Die verstaan ons niet want het zijn toch allemaal Fransen. Kijk, dat is nog eens handig. Het grappige is dat ik net nog bij zijn zoon aan tafel zat, wat een behoorlijke speler was. Onder het praten door mag ik vrolijk mijn linkerbuurmannen hun blinden stelen en zo blijf ik prima in leven. Wanneer mijn Vlaamse rechterbuurman besluit zijn volledige 10k met A 10 te schuiven terwijl dat gezien het level nog niet echt nodig was, vind ik verheugd A K suited in de small blind. Deze blijft gelukkig ook staan. Even later flip ik er nog een shortstack uit en ineens mag ik zowaar met 34k aan het diner aanschuiven.
Ook Milooo en Tribbezz zitten er nog in, en gedrieëen eten wij aan de overkant van het water elk een zak patat leeg. Na de break wordt alles weer bij elkaar gegooid in het voorste gedeelte van het casino. Ook meneer Slotboom zit er nog in. Mooi, hebben die live reporters ook nog wat te doen. Hij vervult zijn rol weer met verve één meter rechts van me. Uitspraken als "easy sir!" en "oh jongens wat is het toch een leuk spel" vliegen over de tafel, ondanks dat het merendeel alleen Frans verstaat. Bij mij gaat de koptelefoon weer wat harder. Ik kende de meeste van zijn oneliners immers al.
Meteen de eerste hand open ik A Q in vroege positie. Een enorme nit twijfelt een poosje en called, maar hij ziet er sterk uit. Een shortstack achter hem schuift en met het oog op de nit links van me fold ik. Tegen een weake speler die daar een zwakke range heeft schuif ik het er wel in met een goeed kans op een flip of beter tegen de shortstacker. Zoveel meer dan mij speelde die ook niet. Maar die vent links van me speelt ongeveer evenveel als mij, en ik doe het niet goed tegen zijn range. Hij instacalled ook met A A. Ik verlies een stukje stack maar ben erg tevreden over mijn fold.
Helaas slaag ik er niet in m'n stack veel hoger dan 35k te krijgen. De blinds gaan omhoog en er zijn weinig steelmogelijkheden. Een opmerkelijke hand doet zich voor tussen de eerdergenoemde vader en zoon, die inmiddels beiden bij mij aan tafel zitten. De zoon opent in late positie en de vader called na wat getwijfel. Op een A hoog board gaat hij instant all in waarop de zoon woedend Q Q openfold. In vloeiend Limburgs en typisch vragend toontje gaan de twee vervolgens nogal fel tegen elkaar van leer."Waarom call je daar nou pap!?" De vader verdedigt zijn play door een A te laten zien. Zoonlief wordt alleen maar woedender omdat z'n vader met A x op hem terugspeelt etcetera etcetera.
Het geheel was best komisch, ware het niet dat een bebaarde Fransman de twee ervan verdacht samen te spelen en het nodig vond Kenny erbij te halen. Dit lokte weer boze reacties uit van vader en zoon. Dit alles was al een minuut of vijf bezig en het begon inmiddels behoorlijk irritant te worden. Wij speelden wel verder maar ik moest de vader er een paar keer achter elkaar op wijzen dat hij aan de beurt was. De klok liep inmiddels ook gewoon door, maar die Fransman bleef maar klagen tegen Kenny. Die vroeg uiteindelijk nog aan mij of er iets verdachts was gebeurd, wat ik ontkende. Achteraf vond ik het wel een beetje vreemd dat die vader meteen all in schoof, want wat voor value haal je daarmee uit die zoon zijn range? Maar goed, echt harde bewijzen waren er niet dus dat zul je mij ook achteraf niet horen zeggen. Volgens mij waren ze oprecht maar het zou fijn zijn als ze voortaan wat minder fel zijn tegen elkaar. Dat is gewoon superstorend als je daar je concentratie probeert vast te houden terwijl je al 7 uur zit te kaarten.
De uiteindelijke bust was niet zo boeiend (welke bust is dat eigenlijk wel?). Ik verlies een flip. De preflop pot was al ruim 6k en op een gegeven moment ontkom je daar toch niet aan. Enkele minuten later busten ook Tribbezz en Milooo, waarna we er allemaal wel klaar mee waren en gauw op weg naar de auto gingen. Het dichtstbijzijnde tankstation hebben we gelukkig nog gehaald, en zo hobbelde ik niet veel later over de lege Belgische snelwegen heen. Daar bedacht ik mij dat ik volgend jaar zeker terug wil komen. Het is een leuke toernooiserie die men daar op poten heeft gezet, ook voor de spelers met een wat krappere bankroll. Kaarten in Namen is leuk, ik raad jullie allemaal aan volgend jaar ook gezellig mee te gaan. Helemaal nu de serie de geuzennaam PokerCollege Classics heeft meegekregen van de toernooidirecteur. Zoiets schept verwachtingen.
|
