5 - Razz
Wanneer het spel verandert in Razz, is het tijd om rechtop te gaan zitten en jezelf erop voor te bereiden om veel handen te gaan spelen. In dit spel is het belangrijk om in veel potten te zitten, omdat er onmetelijk veel fouten worden gemaakt door je tegenstanders.
Hopelijk weet je na het lezen van dit stuk hoe je daar van kan gaan profiteren.
Na de deal
Uiteraard is de belangrijkste beslissing weer of je überhaupt in de pot gaat stappen om de hand te spelen. Als je geen enkele hand speelt, zal je heel langzaam muntjes verliezen door de antes en de bring-in. Voor alle Stud-varianten geldt, dat het pas duur wordt op het moment dat je in de pot besluit te stappen. Zeker gezien de vijf inzetrondes, waarvan drie met een dubbele inzet, zullen veel spelers bij dit spel en bij het volgende spel, Seven Card Stud, blut gaan. Voornamelijk omdat ze zwakke handen te ver doorspelen.
Toch gebeurt dit in Razz een stuk minder dan in Stud, omdat veel spelers zich ervan bewust zijn dat ze dit spel niet kunnen en daarom vaak halverwege de hand eieren voor hun geld kiezen. Daarom dienen zich in dit spel veel interessante blufmomenten aan.
Zodra de kaarten worden gedeeld moet je goed opletten, voordat je misschien mist dat je tegenstanders al een paar sleutelkaarten folden. In rap tempo moet je dus de volgende dingen in je opnemen - in volgorde:
- Je positie ten opzichte van de bring-in.
- Jouw upcard.
- De kaarten achter je (tussen jou en de bring-in).
- Welke kleine kaarten uit het spel zijn.
- Jouw hole cards.
Inderdaad, wat jouw kaarten zijn is van ondergeschikt belang aan welke hand je kan representeren aan de hand van jouw board.
Laten we deze punten eens stap voor stap nalopen.
1. Je positie ten opzichte van de bring-in.
Hoe eerder je na de bring-in aan de beurt bent, hoe slechter je positie. Je wil zo laat mogelijk aan de beurt zijn, zodat je net als in Hold'em de nodige informatie hebt. Je positie verandert elke straat aan de hand van het board, maar op third street wordt het bepaald door de bring-in, die zoals bekend wordt geplaatst door de hoogste (de slechtste) kaart.
Als je voorin zit, kan je stelen wel vergeten. Je mag alleen overwegen te stelen als je maximaal één kleine kaart (zeven of lager) achter je hebt zitten. Bij meer baby's achter je, moet je gewoon een goede hand hebben om te kunnen spelen.
Net als in Hold'em is het dus zo, hoe slechter je positie, hoe beter je hand moet zijn om te mogen spelen.
2. Jouw upcard.
Kort gezegd: met een upcard zeven of lager kan je aan de slag, een negen of hoger is waardeloos en een acht is een grensgeval.
Je kan in Razz moeilijker een sterke hand verbergen zoals dat in Stud wel kan. Je kan aan iemands board altijd zien wat die speler op zijn best heeft, of waar hij naar aan het drawen is. Het is dus zaak om je hoogste kaart verstopt te hebben.
Als je na de river een 8, een 7 en een 6 open hebt, weet je tegenstander dat je op zijn best een 8-7 low kan hebben, heel misschien een 7-6. Hierdoor is het voor hem heel makkelijk om tegen jou te spelen.
Heb je echter een A, een 2 en een 3 open, dan kan je van alles hebben - van een wheel tot een 8, dus dat wordt het giswerk voor je tegenstander, en dat is natuurlijk in jouw voordeel.
Het is zaak om te zorgen dat je tegenstanders jou nooit goed op een hand kunnen zetten, dus moet je heel voorzichtig zijn met handen waarin je hoogste kaart open ligt.
Bij veel actie kan je die dan ook beter wegleggen.
3. De kaarten achter je (tussen jou en de bring-in).
Of je opent met een raise of niet, wordt naast bovenstaande bepaald door het aantal kleine kaarten achter je. Zoals bij het eerste punt al genoemd was, als er achter je geen enkele kaart 8 of lager ligt, hoef je die ook niet mee te tellen en is het alsof je op de button zit.
Feitelijk denk je alle hoge kaarten weg, want die zullen die ronde toch niet meedoen. Je kijkt alleen maar naar de spelers met de kleine upcards, want die zijn kandidaat om in de pot te stappen. Soms zit je daar maar met z'n tweeën, soms met z'n achten.
Wat je in ieder geval moet doen, is voordat je raist nog eens goed naar de kaarten achter je kijken en ze proberen te onthouden, voordat ze straks gefold worden.
4. Welke kleine kaarten uit het spel zijn.
Als er actie is, en je moet besluiten of je in de pot wilt stappen of niet, zijn de gefolde kaarten een belangrijke overweging, zeker in multi-way potten.
Stel je hebt (2-7)-4, de speler in tweede positie raist met een 6 en wordt gecalld door een 5. Jij bent als laatste aan de beurt. Wat doe je?
Zoals verderop uitgelegd zal worden, zijn je winstkansen tegen twee man exponentieel kleiner, dus is het cruciaal om extreem live te zijn en dus om naar de andere open kaarten te kijken.
Stel de kaarten van de andere zeven spelers waren - vanaf de bring-in gezien:
8-A-6-3-3-5-A
Dit is dan een duidelijke fold. Al jouw outs zijn er ongeveer al uit - niet alleen in de handen van je twee tegenstanders, maar ook nog eens bij de gefolde upcards. Geen enkele 2, 4, of 7 is zichtbaar, waardoor de kans dat jij paart ook nog eens flink toeneemt.
De kans dat jij verbetert én tegelijkertijd je twee tegenstanders niet, is minimaal geworden. Easy fold dus.
Maar stel nu dat dit de upcards waren:
K-2-6-2-4-5-4
Dit is het betere werk. Hoe meer van jouw kaarten eruit zijn, hoe beter. Nu zijn de rollen dus omgedraaid.
Omdat de zessen en vijven extreem live zijn kunnen zij makkelijk op de volgende kaart hun hand paren, of jij kunt daarmee verbeteren. Tegelijkertijd is de kans dat zij nu verbeteren met een 2 of een 4 extreem klein geworden, terwijl jij je minder zorgen hoeft te maken of de volgende kaart jou een paar maakt. Deze hand mag je nu zeker callen.
5. Jouw hole cards.
Jouw hole cards doen er alleen toe als er actie is. Als er voor je geraisd is, moet je al snel een driekaart zeven of beter hebben om te kunnen spelen. Het is dan ook vaak verstandig om te re-raisen, zodat je heads-up komt. Dit is redelijk essentieel, omdat je kansen ernstig slinken als de pot 3- of 4- way wordt.
Als er achter je alleen maar plaatjes zitten, hoef je natuurlijk niet te re-raisen, want je mag er vanuit gaan dat deze mannen niet zitten te overwegen om te gaan spelen.
Op latere limieten kan je vaak ook gewoon de raise callen, omdat de spelers dan wel doorhebben dat ze niks in die pot te zoeken hebben met hun zwakke 8. Dat bespaart je dan weer een kleine bet. In de beginlimieten zie je de bring-in echter toch vaak callen, ook al heeft hij een boer open, omdat hij denkt dat hij pot odds heeft.
Pot odds werken in dit spel alleen heel anders, waardoor dit altijd een fout is. Hierover later meer.
Limpen of raisen
Laten we eerst het stelen even achterwege laten en gaan kijken naar de voorwaarden voor een goede hand.
Nogmaals, de belangrijkste vuistregel: met een upcard zeven of lager kan je aan de slag, een negen of hoger is waardeloos en een acht is een grensgeval.
Een driekaart zeven is een raise, vanuit elke positie. Als iemand heeft geraisd, is het een re-raise om te isoleren, tenzij er alleen maar hoge kaarten achter je zitten, dan kun je gewoon callen. Maar als er voorin nog een limper is, moet je zeker re-raisen om die eruit te krijgen.
Als een raise gecalld is, moet je zoals hierboven vermeld is aan de hand van de open kaarten overwegen of je nog in de pot wilt stappen. Re-raisen heeft geen zin, ook niet met (A-2)-3, omdat je tegen twee man nooit zo zwaar favoriet bent om dat te verantwoorden.
In een cash game zou je normaal wel drie-betten voor value, maar na de volgende kaart kan alles weer anders zijn, dus omdat het een toernooi is, adviseren we je om je stack meer te beschermen.
Bovendien, als je slechts callt en hierna bijvoorbeeld een 4 en een 6 pakt, zullen ze nooit verwachten dat je daar met Number Two zit, omdat je daar in hun ogen wel mee gere-raisd zou hebben, dus ga je veel actie krijgen.
Anderzijds, als je bijvoorbeeld een A en een 2 pakt, kan je makkelijker een gemaakte hand representeren. Na een re-raise zullen ze je op drie lage kaarten zetten en er dus (terecht) vanuit gaan dat je minimaal één paar hebt daar.
Welke kaart je ook besluit te spelen, als je 'first in' bent, kom je altijd raisend binnen. Voornamelijk om de bring-in geen gratis kaart te geven. Straks pak jij misschien een koning en heeft hij ineens de beste hand. Dit wil je niet laten gebeuren.
In een cash game zie je mensen in vroege positie nog wel eens een limp-re-raise doen met drie wheel cards, maar in een toernooi is dat te riskant. Hierna krijgt je tegenstander altijd de pot odds om nog een paar kaartjes te kijken, dus hangt er alweer snel een bad beat in de lucht.
Na een raise is een re-raise zelden interessant, als je toch al weet dat je heads-up zit. Als je iemand re-raist met een 7 om te isoleren, zul je regelmatig een drie-bet om je oren krijgen van een 6, omdat hij weet dat hij jou op dat moment verslagen heeft.
Natuurlijk is dat in een cash game wederom de juiste play, maar hij is echter nooit zo zwaar favoriet dat hij dat met alle vertrouwen kan doen. Zeker als je in de latere fases van het toernooi redelijk short stacked begint te raken, is het niet verstandig om jezelf al na drie kaarten aan de pot te committeren.
Wat te doen met een 8
Met een driekaart 8 moet je altijd vrij voorzichtig zijn, zeker als de 8 open ligt. Je kunt soms wel een raise callen, zeker als je de man ervan verdenkt dat hij zit te stelen. Dit gebeurt dus als jij als laatste bent en hij de positie daarvoor zit. In dat geval kan je soms ook callen met een hand zo zwak als een boer, mits deze verstopt is natuurlijk. Meer hierover als we het stelen gaan behandelen.
Als iemand voorin raist met nog vijf lage kaarten achter hem, weet je dat je tegen een goede hand zit en kan je je 8 vaak beter wegleggen.
Een open 8 is eigenlijk nooit fijn, omdat de man zeker tegen jou in zal blijven betten om te kijken of jij nog verder durft te callen. Dit worden altijd dure potten, omdat je vaak twee of drie kaarten nodig hebt om je hand zodanig te verbeteren, dat je respect bij hem kan afdwingen. En dan is de pot vaak zó groot, dat je hem zeker niet zomaar kan laten folden.
Dus pas op als je een zwak board hebt. Als hij jou verslagen heeft, is het voor hem heel makkelijk spelen en zo niet, is het makkelijk bluffen.
Als je in het begin nog weinig ervaring hebt met dit spel en moeite hebt om reads te maken en kansen in te schatten of je tegenstander bluft, en of je hem daardoor kunt afcallen met een T-8 of niet, is het beter om dit soort marginale situaties te vermijden en je driekaart 8 gewoon weg te leggen.
Spelen met een 9 open
Een open 9 of hoger speel je natuurlijk nooit, omdat je tegenstanders letterlijk kunnen zien hoe zwak je bent. Er zijn echter twee uitzonderingen.
In het zeldzame geval dat niemand een lage kaart open heeft, verschuiven de handwaardes natuurlijk en zal de laagste kaart alsnog raisen, of dat nu een 9 of een 10 is.
Verder komt het af en toe voor dat je tegenstanders niet op zitten te letten en naar je toe folden, terwijl jij niet beter dan een boer hebt op de button.
Ook al heb je rolled up boeren, dit maakt het natuurlijk een automatische raise, omdat de bring-in (laten we zeggen dat het een vrouw is) nog steeds slechter is dan jij.
In elke situatie waarin jij de laagste overgebleven open kaart hebt, 9 of hoger, kun je de pot veelal oppikken met een raise, zelfs al heb je niet de beste hand.
Als je gecalld wordt door een eigenwijze speler met een tien of hoger, weet je dat hij twee kleine kaarten in zijn hand heeft, meestal met een aas. Dit maakt het voor jou erg makkelijk om foutloos tegen te spelen, dus daar zal je dan ook geen moeite mee hebben.
Het spel vanuit de bring-in
Als jij de bring-in hebt, zul je per definitie de slechtste kaart hebben. In veruit de meeste gevallen zal je dan ook braaf moeten folden tegen een raise. Niet alleen lig je achter, maar het zal ook onmogelijk worden om een goede hand te representeren.
Zelfs al heb je de bring-in met een 8, dan nog is het bijna nooit interessant om te spelen, omdat er al minimaal zeven kleine kaarten uit zijn, waar jij er nog zeker een paar van nodig hebt om je hand te verbeteren.
Het zijn altijd hele interessante situaties als iedereen een kleine kaart heeft. Ik heb wel eens de bring-in gehad met een 5. Feit is dat niemand dan natuurlijk durft te bluffen, dus als iemand in de pot stapt, weet je waar je aan toe bent.
Je ziet veel spelers tegen twee of meer man vanuit de bring-in callen met een boer of vrouw, omdat ze denken dat ze pot odds hebben om te callen. Dit is een van de grootste fouten die in dit spel worden gemaakt. Laten we eens kijken waarom.
Omgekeerde pot odds
Het gebruik van pot odds gaat in Razz heel anders dan in spellen als Hold'em. Dit is namelijk geen community-spel, maar iedereen heeft zijn eigen hand.
Dus je moet niet alleen de kans berekenen dat jij je hand verbetert, maar tegelijkertijd ook dat je tegenstander zijn hand niet verbetert.
Als je meer tegenstanders hebt, zal die kans daardoor exponentieel kleiner worden.
Als je heads-up zit, is de kans ongeveer 20% dat jij een kleine kaart pakt en je tegenstander niet. Dit betekent dat je 4:1 pot odds nodig hebt om een call vanuit de bring-in te verantwoorden.
In de structuurtabel kon je zien dat bij de drie Stud-varianten de ante steeds 1/5 is van een kleine inzet. Later in het toernooi wordt dit 1/6. Dit zijn relatief lage antes, waardoor het pot odds technisch gezien minder interessant wordt om een raise te callen.
Stel we zitten op 1,000/2,000 Razz, met een 200 ante en een bring-in van 300. Na de deal zit er dus 8 x 200 + 300 = 1,900 in de pot. Als er wordt geraisd naar 1,000, moet je dus vanuit de bring-in 700 bijleggen in een pot van 2,900. Nu, 4 x 700 is 2,800, dus dit is precies genoeg om een call te verantwoorden.
Als er ook maar één lege stoel aan tafel is, mis je al wat value en wordt het alweer een fold.
Toch is dit wel erg marginaal allemaal en is een fold zeker geen fout, ook al is de call te verantwoorden, omdat je in dit soort toernooisituaties de variantie graag zo laag mogelijk ziet. Zeker later in het toernooi, als de antes relatief nog lager worden en als iedereen short stacked begint te raken, kan je zonder problemen folden.
Als je in het beginlevels echter een relatief diepe stack hebt, mag je met een zwakke upcard en twee sterke hole cards best nog een kaart kijken om te zien of het lukt om je tegenstander in te halen. Tot fifth street blijven de inzetten namelijk goedkoop, dus als je dan een sterke vierkaart hebt, heb je alle reden om de hand tot het eind uit te spelen.
En als je dan weet te winnen, heb je gegarandeerd een tiltende tegenstander, die maar niet kan begrijpen waarom jij een raise callt met een vrouw open.
Om naast de bring-in koud een raise te callen moet je dus betere pot odds hebben, die je hier helaas niet krijgt. Er ligt na een raise 3,200 in de pot en je moet 1,000 callen, dus dat gaat niet werken. Alleen met extreem dikke antes, wat je live nog wel eens tegenkomt, kan je met een tien de raise callen op zoek naar verbetering. In de toernooien met de aangehaalde structuur dus niet.
Wel, wat als er een raise en een caller is? Dan ligt er 4,200 in de pot, dus kun je wel callen toch? Je hebt nu immers de pot odds...
Niet dus.
Tegen één tegenstander heb je inderdaad 20% kans dat jij verbetert en zij niet, klopt, maar tegen twee tegenstanders slinkt die kans naar onder de 10%. En tegen drie tegenstanders zelfs beneden de 5%.
Om dan nog een call te kunnen verantwoorden, heb je dus respectievelijk 10:1 en 20:1 pot odds nodig en die krijg je nooit.
Zo zie je dat dat hier omgekeerd werkt als bij spellen als Hold'em; hoe groter de pot, hoe slechter je pot odds. Toch zijn er te weinig spelers die dit doorhebben en vrolijk callen met hun open boer, nadat al twee man de eerste raise hebben gecalld. Zo'n man heeft er duidelijk niets van begrepen.
Dit betekent dat het spel in multi-way potten heel frustrerend kan zijn. Stel er is een raise en een call en jij zit daar met (A-6)-5. Natuurlijk call je, je hebt hier immers een sterke hand, en met z'n drieën zie je de vierde kaart. Stel je tegenstanders pakken goed en hebben nu 7-4 en 8-5 liggen en jij pakt een vrouw. De eerste raiser bet door en krijgt een call.
Je moet hier eigenlijk al folden. Met de inzetten van bovenstaand voorbeeld ligt er nu 7,200 in de pot en je moet 1,000 callen. De kans dat jij je tegenstanders nog inhaalt is simpelweg te klein. Zoals gezegd, je hebt hier 10:1 pot odds nodig, en die krijg je gewoon niet, zeker omdat je er vanuit mag gaan dat er al een flink aantal van jouw outs uit het spel zijn.
Maar stel dat je eigenwijs bent en toch callt, én perfect pakt: een twee, drie of vier voor een vierkaart zes. Als een van je tegenstanders slecht pakt, heb je nu een zeer goede draw én een grote kans dat je heads-up verder mag. Maar de inzetten zijn nu verdubbeld en moet je al 2,000 callen op zoek naar die vijfde lage kaart. En als je tegenstander zijn 7 gemaakt heeft, ga je die 2,000 twee keer moeten betalen op zoek naar de vijfde lage kaart en dat is in een toernooi vaak te duur. In deze situatie moet je een zes maken om te kunnen winnen, waarvoor je waarschijnlijk nog maar zes outs hebt.
Het is altijd beter om zelf voor te liggen en je tegenstander(s) te laten chasen, zeker omdat zij regelmatig de negatieve pot odds zullen negeren.
Latere streets
Het spel op de latere straten is meestal vrij vanzelfsprekend. De speler met het beste board zal betten om de ander te laten betalen of om hem te laten folden. Het maakt hierin niet uit of je gepaard hebt of niet, jij zult altijd betten als je open kaarten sterker zijn dan die van je tegenstander.
Ook al verschilt jullie board niet veel, een bet geeft je ook informatie, want als hij callt, weet je dat hij doorgaans niet gepaard heeft en zal je hem daarom al snel op een hand kunnen zetten.
Verder moet je weten wanneer je favoriet bent, ook al heb je op dat moment niet de beste hand. Het is in ieder geval wel handig om te weten dat als je na vijf kaarten een sterke vierkaart hebt - vier kaarten naar een zes bijvoorbeeld, dat je dan met nog twee kaarten te gaan favoriet bent over iemand die een rough nine heeft. Dus als jij (2-4)-A-Q-6 hebt en je tegenstander showt (x-x)-7-8-9, dan is een raise op zijn plaats.
Toch is het in een toernooi vaak verstandiger om wat voorzichtiger te werk te gaan en te wachten met raisen tot je je hand gemaakt hebt. Het kan immers altijd nog verkeerd aflopen. Op de WSOP begon ik een keer met (A-2)-3-4. Uiteraard was ik hier vrij enthousiast over, dus stopte ik niet met raisen. Toen de rook was opgetrokken zat ik daar met een full house: (A-2)-3-4-4-4-(A). Ik gebruikte de twee vieren niet en had dus niet beter dan een paar enen: A-A-2-3-4.
Een man met een karige 8-6 ging er met de pot vandoor, die ik zo met verve had gebouwd. Natuurlijk is het een bad beat, maar ik had prima geld kunnen besparen door eerst te wachten tot ik mijn hand had gecompleteerd. Bovendien, door deze sterke draw zo passief te spelen, zal je tegenstander je nooit op deze monster draw zetten, dus zal je alsnog genoeg actie krijgen nadat je je hand maakt.
Als je weet welke kaarten eruit zijn, kun je die informatie ook gebruiken om de kans in te schatten dat je tegenstander gepaard heeft. Als hij je bijvoorbeeld op third street gere-raisd heeft en hij pakt er op de zesde kaart een aas bij - en er was verder geen enkele aas uit - kun je er donder op zeggen dat die aas hem gepaard heeft, ook al zal hij zijn best gaan doen om jou te laten geloven dat dat niet zo is.
Dit soort situaties stellen je soms in staat om je tegenstander af te callen met niet beter dan een boer. Als je door ervaring de situatie goed leert lezen, zal je op een gegeven moment op gaan vallen hoe vaak je goed zit.
Zeker als jij een zwak board hebt, zal hij meer geneigd zijn om je proberen weg te bluffen.
Als het goed is kun je aan iemands board zien hoe sterk zijn hand op zijn best kan zijn. Wees je er ook bewust van welke kaarten je tegenstander van jou ziet, zodat je niet de fout begaat dat je je tegenstander raist, terwijl hij jou board locked heeft.
Board locked
Dit is de meest winstgevende situatie in Razz, als je je tegenstander board locked hebt. Wat is dit precies? Het is de situatie wanneer je aan de kaarten van je tegenstander kunt zien, dat hij je simpelweg niet verslagen kan hebben.
Stel jij hebt na de river (4-5)-7-6-9-9-(A) en bij je tegenstander ligt (x-x)-A-8-J-K-(x).
Hij checkt, jij bet je 7 en hij raist. Dit lijkt dom, maar dit komt vaker voor dan je denkt. Als je goed naar zijn board kijkt, zul je zien dat hij hier niet beter dan een 8 kan hebben. Jij hebt hier dus de nuts en een eenvoudige re-raise. Je hebt hem board locked.
Stel nu dat de situatie omgekeerd is en jij hebt hier de 8. Jij bent op de river als eerste aan de beurt. Zetten of niet? Nooit.
Om dezelfde reden kan je hier simpelweg niet betten. Het is namelijk voor je tegenstander makkelijk om te zien of hij jou verslagen heeft, dus heeft hij een gratis raise, mocht hij zijn zeven gemaakt hebben. Het enige wat je kunt doen is check-call spelen, in de hoop dat hij een slechtere hand value bet, of bluft.
De free card
In het verlengde hiervan ligt een belangrijke play, die je vaak zal kunnen toepassen. Stel jij hebt na zes kaarten (4-5)-7-6-9-A en bij je tegenstander ligt (x-x)-A-8-J-K. Niet alleen heb je de man hier verslagen, maar je kunt de hand ook niet meer verliezen. Jij hebt al een zeven en hij is op zijn best aan het drawen naar een acht.
Als je hier zet, zal hij bijna altijd folden, omdat hij weet dat de kans aanzienlijk is dat hij drawing dead is. Wat je hier moet doen, is hem een free card geven, in de hoop dat hij verbetert naar een 8. Dan zal hij jouw riverbet namelijk altijd afbetalen, zij het met tegenzin. Je kan op de zesde kaart immers gepaard hebben, wat de reden is van jouw check.
Als hij niet verbetert zal hij op de river natuurlijk folden, maar dan had je die bet toch nooit gekregen.
Bij een goede speler bij wie dit een bekend gegeven is, kun je dit natuurlijk omdraaien. Door op de zesde kaart te checken representeer jij hier een gemaakte zeven, waardoor hij op de river zijn acht zal folden, mocht hij die maken, omdat hij weet dat jij de free card play aan het gebruiken bent hier.
Dit is een leuke manier om de pot te redden, mocht je stiekem twee keer gepaard hebben, maar hiervoor moet je wel zeker weten dat de man op dat niveau nadenkt.
Er zijn gelukkig wel eenvoudigere manieren van stelen.
De kunst van het stelen
In een toernooi is het redelijk essentieel om af en toe de antes te stelen om je stack op niveau te houden. De standaard steal is bekend. Je raist achterin met een lage upcard en zolang je de beste board hebt, blijf je betten. Dit vereist meestal meer durf dan kunde, je moet gewoon goed opletten welke kaarten je tegenstander krijgt en of die hem geholpen hebben of juist niet.
Als je als laatste de lage kaart hebt, is het een makkelijke steal. Als je als één na laatste een lage kaart hebt, is het nog steeds een bijna verplichte steal, omdat veel spelers niet in de pot durven te stappen zonder goede driekaart, maar af en toe zal je dan alsnog een pot moeten spelen.
Door goede spelers zal je vaker gecalld worden in positie, omdat ze je al snel zullen verdenken van een steal. Hierdoor is het soms interessant om te stelen als je als eerste aan de beurt bent, met nog vier kleine kaarten achter je. Hierdoor zullen ze je wel op een sterke hand moeten zetten. Als je dan nog actie krijgt, weet je zeker dat je tegen een goede hand zit, maar dan nog kun je een gevaarlijk board kweken, waarmee je hem van de hand kunt afzetten.
Hier is nog een leuke play die je kan toepassen op een goede speler. Dit laatste is natuurlijk een belangrijke voorwaarde, want iemand die niet of nauwelijks nadenkt, kan je logischerwijs niets laten denken.
Stel je rechterbuurman raist met een 8 en jij ben de laatste voor de bring-in met een open 7. Jij hebt helaas twee verstopte koningen, dus dit is meestal einde hand. Toch zijn er hier zeker mogelijkheden om die pot te stelen.
Gezien zijn positie kan hij makkelijk aan het stelen zijn, omdat hij zich alleen over jou zorgen dient te maken. Sommige mensen doen dan re-raisen om een sterke hand te representeren en hem daarna te proberen eruit te bluffen, maar dit is een fout. Met een re-raise maak je de pot namelijk zó groot, dat hij zeer gunstige odds krijgt om te chasen, wat hij dan ook zeker zal doen.
Als je dan niet drie perfecte kaarten pakt, ga je die pot niet meer kunnen winnen.
Het is veel beter om in deze situatie zijn raise slechts te callen. Hij weet dat jij niet de pot odds krijgt om te callen met een slechte hand in de hoop hem in te halen, dus moet je in zijn ogen hier wel een sterke hand hebben. Waarschijnlijk een 7-6, heel misschien een 8-7.
Als je vervolgens verbetert met een vijf of lager, kan je met een bet al een vierkaart zeven representeren. En ook al heeft hij dan een vierkaart acht, zal hij die alsnog vaak wegleggen, omdat jij daar zwaar favoriet bent over zijn hand. En als hij aan het stelen was, is de pot hier sowieso van jou.
Als hij callt, weet je dat hij dat doet in de hoop dat hij zijn 8 maakt en dat jij niet verbetert. Stel dat dat gebeurt, zal hij zeker uitbetten. Nu krijg jij op jouw beurt de pot odds om te drawen naar een zeven - die ben je immers aan het representeren - dus kan je een kaart pakken. Als je dan verbetert, kan je nu met een bet (of een raise) een gemaakte zeven representeren en heeft hij het op zijn beurt weer zwaar. Je zal de man hier dan ook regelmatig zien folden.
Little does he know dat je twee koningen verstopt hebt, maar nogmaals, bij een steal doen je kaarten er simpelweg niet toe.
Dit is natuurlijk een vrij riskante play, maar tegen een nadenkende speler heeft dit een grote kans van slagen. De kaarten moeten natuurlijk wel goed vallen, want als jij er een tien en een boer bij krijgt, kun je niets anders doen dan uitstappen.
Als je tegenstander iemand is die niet in staat is om een zwakke acht te folden, is dit ook niet aan te raden. Dan moet je maar blijven zetten en hopen dat hij zijn hand niet maakt.
Je moet in ieder geval opletten en desnoods noteren wie van je tegenstanders altijd folden op de vierde kaart, als ze geen gunstige kaart pakken. Deze mensen vormen de ideale doelwitten om dit soort plays op toe te passen.
De river
Op de river is het spel minder ingewikkeld dan sommige mensen denken. Als je tegenstander mogelijkerwijs aan het drawen is naar een betere hand, moet je altijd check-call spelen, omdat er in uitbetten geen value zit. Als hij heeft gemist, zal hij folden, als hij heeft gehit, zal hij je raisen.
Je kan op de river alleen betten of raisen als je zeker weet dat je goed zit, of als je gewoon een 6 of beter hebt, maar dan het liefst nog met een board waarvan je tegenstander denkt dat hij waarschijnlijk nog de beste hand heeft.
Stel jij bent bijvoorbeeld de hele tijd aan het betten met (A-3)-8-7-4-6. Je tegenstander zal je op een acht zetten, of een 7-6, mocht je niet ergens gepaard hebben, maar die kans acht hij vrij klein.
Als jij dan nu op de river een 6 maakt, kan je uitbetten, omdat hij je zeer waarschijnlijk zal raisen met een 7-5, denkende dat hij je verslagen heeft. Hierdoor kan je veilig re-raisen met je 6 en je zal nog worden afbetaald ook.
Maar ook hier geldt weer: als je niet beter hebt dan een 7-6 is het afhankelijk van zijn board of je moet betten of check-callen.
Als hij (x-x)-7-6-T-J heeft, is de kans extreem klein dat hij je verslagen heeft met een betere 7-6, dus kun je hier veilig betten. Hij zal je afbetalen, ook als hij een 8 maakt, en hij zal je nooit raisen, omdat jij net zo goed een 6-4 kan hebben gemaakt.
Als hij echter (x-x)-7-5-T-A heeft liggen, is betten al niet meer verstandig. Hier is om bovengenoemde redenen een check-call op zijn plaats.
Als je short stacked bent
Razz is een heel vervelend spel om te spelen als je short stacked bent. Als je besluit om te stelen, ben je vaak meteen al pot committed, dus moet je maar hopen dat iedereen foldt. In ieder geval is het niet erg om je geld er met een redelijke driekaart in te steken, want je hebt altijd kans. Er komen immers nog vier kaarten.
Bovendien zal je niet snel gecalld worden door een middelmatige hand, omdat je niet de chips hebt om jezelf nog uit de pot te laten bluffen.
Een steal heeft dus gek genoeg vaak meer succes als je short stacked bent.
Maar mocht die situatie zich niet voordoen, en moet het er op een gegeven moment in, weet dan dat je met een hand als (K-T)-6 nog steeds 20% hebt tegen een (7-4)-3. En als je ervoor kiest om je laatste geld naar het midden te schuiven met (A-7)-J tegen een (7-5)-3, heb je nog altijd meer dan 30% kans op de winst.
In een wanhoopssituatie is elke niet gepaarde hand in principe speelbaar.
Dus wat doe je als je nog maar twee kleine bets over hebt en je hebt tot overmaat van ramp ook nog eens de bring-in met (5-7)-Q? Je kunt kiezen. Als je de bring-in plaatst, is de kans groot dat iemand van jou zal stelen, waarop je all-in kunt gaan en misschien de mazzel hebt dat je de beste hand hebt.
De man kan immers prima aan het stelen zijn met een verborgen koning of een paar.
Je kan echter ook meteen zelf een volle bet plaatsen, in plaats van de bring-in. Als iemand een goede hand heeft zitten, zal je gere-raisd worden en zul je deze showdown aangaan, maar dat had sowieso al gebeurd. Je zal nu in ieder geval geen actie krijgen van een eventuele stealpoging, maar marginale handen zullen eerder eieren voor hun geld kiezen. Hoe lager de bring-in kaart, hoe groter je kans van slagen natuurlijk. Met een boer of hoger zal je vaak wel actie krijgen.
Als je echter de bring-in hebt met een 8 of lager, is dat het ideale moment om de volle bet te plaatsen om een sterke hand te representeren. Regelmatig zal je de antes mogen houden, want iemand met (J-T)-6 zal echt niet meer de strijd aangaan, nu jij committed bent.
Zelfs met (Q-K)-8 zou ik de gok wagen en hier proberen de pot op te pikken.
Het mooie is ook, dat als je de volle bet plaatst met je (5-7)-Q, iemand met een boer denkt dat hij verreweg de beste hand heeft, dus zal hij je enthousiast all-in zetten met zijn (7-T)-J, niet wetende dat dit gewoon een coinflip is.
Soms is de bring-in plaatsen en all-in re-raisen beter, als je een gokje wilt wagen voor verdubbeling, maar andere keren is de tweede optie beter, de volle bet. Het hangt er vanaf wat voor kaarten open liggen en hoe de anderen in de chips zitten.
Persoonlijk vind ik het eerste vaak beter, omdat iedereen er blind vanuit gaat dat je zal folden, waardoor je nog verbazend vaak de beste hand zult hebben.
Dit is dus alleen van toepassing als je nog maar minder dan twee kleine bets over hebt. Als je meer hebt staan, kun je nog rustig wachten op een goede hand. Elke driekaart 8 of beter is sowieso goed genoeg om je laatste chips erin te steken. Uiteraard geldt, zoals in elk spel, hoe meer chips je hebt, hoe selectiever je kunt zijn.
Tot slot
Dit is in het kort waar Razz over gaat. Natuurlijk voert het te ver om overal al te diep op in te gaan, maar het gaat erom dat je de juiste manier van denken aanleert, zodat je in het spel zelf de juiste beslissingen kunt nemen.
De mogelijke spelsituaties zijn uiteraard teveel om op te noemen, maar na een tijdje oefenen zal je de patronen beginnen te herkennen en kan je beginnen te profiteren van de vele fouten die je tegenstanders maken.
Je zal kunnen profiteren van de tegenstanders die teveel afbetalen met verliezende handen, maar bovenal zal je tegen passieve en voorzichtige tegenstanders keer op keer de pot naar je toe kunnen trekken met een creatieve steal.
En dat laatste is hetgene wat Razz zo'n mooi spel maakt.
Meer lezen?
Het boek Sklansky on Poker van David Sklansky is de echte Razz-bijbel. Het eerste deel van het boek is een verzameling algemene poker-essays, maar in het tweede deel staat onder de titel Sklansky on Razz een schat aan informatie, die elke serieuze Razz-speler bestudeerd moet hebben.
« Vorige | Spelstrategie |
