Ed Miller is een bekende poker-auteur en heeft zijn naam op de kaft staan van populaire titels als Small Stakes Hold'em en No Limit Hold'em: Theory and Practice, naast die van David Sklansky. Zijn eigen werk heet Getting Started in Hold'em en is, zoals de titel al suggereert, vooral gericht op de beginnende speler.
Maukra nam voor ons dit boek eens onder de loep, om te kijken of deze titel het aanschaffen waard is.
In de introductie van zijn boek Getting Started in Hold'em maakt schrijver Ed Miller een aantal grote beloftes aan zijn lezers: "Na het lezen van dit boek kun je je staande houden in elke Limit of No-limit cashgame, en in elk No-Limit toernooi. Als je redelijk intelligent bent, dit boek bestudeert en een maand aan ervaring op doet, dan ben je waarschijnlijk een winnende small stakes speler. Met een paar maanden extra ervaring ben je een aanzienlijke winnaar in die games."
Dat zijn nogal beloftes die Ed Miller daar doet, laten we eens kijken of hij die in de rest van het boek waar maakt.
Indeling
Voordat je een pokerboek koopt, wil je graag weten of je iets hebt aan de inhoud. Laten we eens zien wat de hoofdstukindeling ons aan moois belooft.
Het boek van Miller is in vijf stukken verdeeld. Het eerste deel: Nuts en Bolts, is met name interessant voor de absolute beginner. Hier gaat het over dingen als hoeveel kaarten je gebruikt om een hand te maken, wat een 'big bet' is en andere beginselen van het pokerspel.
Deel twee is geheel gewijd aan Limit Hold'em. Naast strategische stukken over zaken als odds en semi-bluffing, komen in dit stuk ook een aantal voorbeeldhanden langs. In totaal negen stuks, één voor elke positie aan de tafel.
In het derde deel gaat Miller verder met No-Limit Hold'em. Dit stuk is aanzienlijk korter dan het Limit gedeelte, wat niet zo verwonderlijk is aangezien de schrijver met name in die spelvorm bekwaam is. Of Miller zijn beloftes van eerder kan waarmaken in slechts dertig bladzijden zullen we straks zien.
Deel vier gaat wederom over No-Limit, maar deze keer over toernooien. Het grootste gedeelte van dit stuk gaat over dingen die alleen de absolute beginner nog niet weet. Bijvoorbeeld wat een satellite is, of hoe de prijzenstructuur in elkaar zit. Het daadwerkelijke strategie-gedeelte behandelt verschillende soorten toernooien, en hoe je in de verschillende fases zou moeten spelen.
Het vijfde en laatste deel van het boek behandelt een thema's die in geen van de vier andere stukken pasten. Je kunt dan denken aan onderwerpen als tafelselectie en mindset. Miller bereidt je onder meer vast voor op de swings die je onherroepelijk staan te wachten. Het zijn wat goede adviezen die je eigenlijk binnen enkele minuten doorgelezen zult hebben. Ik zal hier niet apart op ingaan.
Dat is in het kort wat je kunt verwachten van Getting Started in Hold'em. Laten we eens nader ingaan op de verschillenden delen van het boek.
Part One: Nuts & Bolts
In dit eerste gedeelte wordt meteen duidelijk op welk publiek dit boek is gericht: de absolute beginneling. Hoewel meer beginnersboeken plaats inruimen voor de daadwerkelijke uitleg voor het spel, valt op dat Miller hier vrij uitgebreid in is. Iemand die nog niet weet hoe poker wordt gespeeld zou ik dit gedeelte van GSIH zeker aanraden. De handwaardes worden uitgelegd, inzetstructuren in Limit en No-Limit komen aan bod, en met enkele simpele voorbeelden wordt de lezer zijn opgedane kennis nog even getest.
Nadat Miller deze meest basale zaken van het pokerspel heeft uitgelegd, volgt er een interessant stuk waarin de beginneling meteen op de proef wordt gesteld. In het hoofstuk "Reading the Board" moet je telkens aangeven wat de sterkste hand is die jouw twee kaarten op het gegeven board kunnen maken. Dit klinkt enorm simpel, maar voor een beginnende speler is dit een aardig relevante oefening. Ga maar eens terug naar je allereerste potje poker. In het begin zit je nog te puzzelen wat voor hand je nou eigenlijk hebt. Met behulp van deze oefening voorkom je dat soort pijnlijke situaties alvast.
In de hoofstukken die volgen gaat Miller door met dit soort oefeningen. De namen als "Which hand wins?" en "Identyfing the Nuts" spreken redelijk voor zich. Het is zoals gezegd allemaal vrij basaal, maar zeker nuttig voor de beginnende speler. Aan het eind van deel één maakt de schrijver heel subtiel een overgang naar de eerste strategische tips. Hij vertelt dat handwaardes relatief zijn, en dat dezelfde hand aan kracht kan winnen of verliezen in verschillende situaties of op verschillende boards. Het gaat ineens over handranges. Want, zo vertelt Miller de lezer, we spelen tegen een verzameling aan handen die onze tegenstander in een bepaalde situatie kan hebben, niet de ene hand die hij op tijd moment toevallig vastheeft. En daarmee is mooi de brug geslagen naar het tweede deel van het boek.
Part Two: Limit Hold'em
Dit tweede gedeelte begint met de uitspraak dat Limit Hold'em de meest populaire pokervariant in casino's en op het internet is. We zullen dit maar wijten aan het feit dat het boek uit 2005 dateert, toen No-Limit nog niet zo de overhand had genomen als nu. Miller zegt ook dat het niet zoveel uitmaakt als de speler nog niet zoveel weet van pokerstrategie, want "we'll learn that along the way."
En het moet gezegd worden, dit is een uitspraak waar Miller zich in de rest van dit gedeelte aan houdt. Gedurende deel 2 beschrijft Miller 9 Limit handen, telkens vanuit een andere positie aan de tafel. Terwijl hij met je door de handen heen loopt rijzen er natuurlijk vragen. Dat zijn de momenten waarop hij kleine uitstapjes maakt, tips geeft of een nieuw stukje strategie uitlegt.
Wat opvalt is dat de adviezen heel logisch overkomen. Door de gekozen praktische aanpak kruipt Miller precies in het hoofd van de beginnende speler en geeft uitleg waar dat nodig is. We nemen de eerste hand - JJ op de Big Blind - als voorbeeld.
Er zijn drie limpers en Miller legt uit dat je hier moet raisen. Maar waarom? Ja, JJ is een goede hand zal vaak het antwoord zijn. Precies, en waarom is dat zo? Miller legt waar de kracht van deze hand in zit, op welke manieren je ermee kunt winnen. Vervolgens speelt de hand weer verder en zegt Miller tussen neus en lippen door nog even: let goed op hoeveel er nu in de pot zit! wat volgt is weer een korte zijweg waarin hij uitlegt wat voor rol de potgrootte speelt in een limit-hand. Zo gaat het de hele tijd door. De flop komt en Miller geeft advies over de te nemen actie. Betten luidt de conclusie, maar wederom: waarom? Wanneer bet je wel en wanneer niet.
Het bespreken van één hand kan op deze manier best een bladzijde of 5 in beslag nemen, maar het is wel een prettige manier van uitleggen die Miller hanteert. Het werkt beter dan een methode die je in veel andere boeken zit. Daar wordt dan eerst in 10 bladzijden een concept uitgelegd, waarna je met een paar multiple choice vragen kunt testen hoeveel hiervan is blijven hangen. Miller's wijze is effectiever en leest bovendien een stuk makkelijker weg.
Naarmate je door de handen heengaat merk je dat Miller voor de beginnende speler vooral een tighte speelstijl adviseert. Dit is natuurlijk niets nieuws onder de zon, maar Miller geeft de speler hier zelf iets meer verantwoordelijkheid in. Natuurlijk is er de onvermijdelijke starthandentabel, dat is voor de beginnende speler ook een prima uitgangspunt. Des te beter de hand pre-flop is, des te meer kans heb je om aan het eind van de rit de winnende hand te hebben. Maar Miller geeft ook een aantal criteria mee waarmee je zelf kunt bepalen of je een hand wel of niet kunt spelen. De zogenaamde postflop strategic advantages:
- Position: je positie kan een marginale hand net wel of niet speelbaar maken
- Suitedness: met suited kaarten kun je flushes maken
- Connectedness: handen die connected zijn kunnen straten maken
- Information: handen als 2-2 zijn simpel te spelen, je hit een set of niet
Dit is wel vrij cruciaal advies, want het is een belangrijke volgende stap na het beginnen spelen met een starthandentabel, een nuance die in andere boeken nog wel eens ontbreekt.
Naast deze handige richtlijnen komen eigenlijk alle belangrijke concepten die een beginnende speler zou moeten leren wel aan bod. Dat je niet zo makkelijk moet opgeven op latere straten, omdat je vaak goede pot odds krijgt. Verder komen onder meer handranges inschatten, outs tellen, de free card en semi-bluffen aan bod. Niets nieuws onder de zon voor de ervaren speler, maar voor de beginnende speler zal er op relatief gemakkelijke wijze een wereld opengaan. Tot besluit van dit deel zet Miller de belangrijkste lessen nog even op een rij, en geeft hij een lijst met boeken waarin geavanceerdere concepten aan bod komen.
Part Three: No-Limit Hold'em
Ed Miller met zijn short stack
Dan nu het gedeelte waar de meeste van jullie waarschijnlijk het meest op zitten te wachten, het No-Limit Hold'em gedeelte. Over dit meest gespeelde pokerspel vandaag de dag zijn de afgelopen jaren al tientallen boeken verschenen, waartussen ook de nodige goede zaten. Ed Miller reserveert in dit beginnershoek dertig bladzijden voor het spel, wat aanzienlijk minder is dan een heel boek. Het kan bijna niet anders of dit moet wel een hele summiere introductie in het spel zijn: en dat is het ook.
Het begin is in ieder geval niet verkeerd. Miller legt meteen uit dat betsizing het grootste verschil is tussen Limit en No-Limit. Drawinghanden zijn niet zo goed meer. Krijg je in Limit bijna nooit slechter dan 4:1, in No-Limit mag je in je handjes klappen als je zulke odds krijgt met een drawing hand. Het is daarom, zo legt de schrijver terecht uit, van belang dat we onze strategie op dit gegeven gaan aanpassen. Tight is right en callen is niet zo handig.
In de volgende sectie wordt dan eindelijk duidelijk hoe Miller een winnende strategie uiteen heeft kunnen zetten in zo weinig bladzijden. De man advsieert namelijk doodleuk dat de lezer moet gaan shortstacken. De filosofie daarachter? Met minder blinds heb je minder moeilijke beslissingen te maken. Je kun pre-flop raisen en het er op de flop intrappen of folden. Geen moeilijk gedoe met scarecards op de turn, gewoon lekker push/folden.
Het is niet zo opmerkelijk dat Miller dit adviseert, want het is ook heel makkelijk om zo te pokeren. Ik ben echter van mening dat, hoewel dit misschien een marginaal winnende strategie is, dat dit niet echt de manier is om pokeren te leren. Tegen slechte spelers ligt je grote winst toch vaak op de latere straten en in de showdowns. Als je geen muntjes meer hebt om op de turn en river te valuebetten, zul je niet het maximale halen uit winstgevende situaties. Op papier is deze strategie inderdaad winstgevend. Zoals Miller ook zegt, je zult winstgevend kunnen spelen tegen mensen die al jaren spelen. Dat is zeker zo, maar marginaal. En echt leuk is dat shorstacken ook niet.
Het gehele No-Limit gedeelte van dit boek biedt slechts deze shortstack-strategie, met hier en daar een zijweggetje. Bijvoorbeeld dat je je range moet aanpassen wanneer er voor je is geraised, of dat je niet wanhopig moet worden als je twee keer met vrouwen tegen azen aanloopt. Als je ook al maar enigszins kunt pokeren, verwacht dan niet teveel van dit gedeelte. Het had beter "Part Three: How to become an annoying shorstacker" kunnen heten. Enige verdieping ontbreekt hier, en zelfs voor een beginnersboek vind ik het eigenlijk en beetje heel erg schraal.
Part Four: No-Limit tournaments
Deel 3 ging geheel over No-Limit Hold'em cashgames, voor toernooien heeft Miller een apart hoofdstuk geschreven. Deze sectie beslaat ongeveer evenveel bladzijden als deel 3, dus laten we eens zien of het opnieuw tegenvalt. Het begin is duidelijk op de echte beginner gericht. Miller vertelt dat toernooien aan populariteit hebben toegenomen de laatste jaren en legt uit hoe deze vorm van poker in elkaar zit. Hij vervolgt zijn verhaal door uit te leggen dat er verschillende soorten toernooien zijn zoals satellites en sit & go's.
Hierbij komt ook de veranderende waarde van chips ter sprake, een principe dat Miller goed uitlegt met wat simpele voorbeelden. Met een psychologische invalshoek geeft hij vervolgens de eerste strategische adviezen. Maar het blijft op een paar tips na allemaal wel erg in algemeenheden hangen. Het is leuk om te weten dat mensen in een groot live toernooi niet als eerste willen busten, maar Miller komt niet met voorbeelden hoe je hierop aanpassingen kunt maken, ten opzichte van het standaard tighte spel dat hij eerder in het boek adviseerde voor cashgames. Tot aan dit punt komt het hoofstuk over als een soort van folder met uitleg over verschillende toernooivormen.
Het gedeelte dat volgt over het belang van blinds stelen is al wat beter. De beginnende speler krijgt met een paar simpele voorbeelden uitgelegd dat je als shortstack soms gewoon all-in moet gaan. Wat hier wel goed is, is dat Miller benadrukt dat toernooien een andere manier van spelen vereisen dat cashgames. Toch is sommig advies veel te makkelijk en kort door de bocht. In satellites zijn spelers heel loose, in grote live toernooien zijn ze veelal tight. Dit soort "vuistregel adviezen" kom je in dit hoofstuk en anderen toch iets te vaak tegen. Het is te makkelijk en misleidend om beginners zulk advies mee te geven.
Wat ik ook slecht vind is een voorbeeldhand die Miller geeft. Hij adviseert om 6-handed met een stack van 1.400 en de blinds op 50/100 en een maniac in de big blind te raisen naar 400 met aas-tien suited. Het slechte is dat hij zegt dat als andere spelers dan de big blind je raisen, je soms nog wel moet folden. Een vrij belachelijk advies als je het mij vraagt.
Slecht kunnen we dit hoofdstuk niet noemen, wel te beperkt. Voor de beginnende speler staan er een aantal belangrijke adviezen in die iedereen aan het begin van zijn pokercarrière kan gebruiken. Bijvoorbeeld dat het in een sit & go belangrijker is om in het geld te eindigen dan in een multi-table tournament, omdat de belangrijke prijzen daar bovenin wachten. Dat deze verschillende vormen dus een andere aanpak vereisen legt Miller wel goed uit. Het blijft alleen wel redelijk aan de oppervlakte. Wie de basisprincipes van toernooipoker al begrijpt, zal niet heel veel bijleren in dit segment.
Conclusie
Getting Started in Hold'em is een vrij algemeen boek dat vooral als introductie voor de absolute beginneling moet worden gezien. De adviezen die voor de verschillende pokervarianten worden gegeven zijn veelal correct, maar slechts het topje van de ijsberg. Het leest allemaal wel vrij makkelijk weg, binnen een dag of twee kun je er prima doorheen zijn. Dat komt natuurlijk doordat je nooit echt zwaar aan het denken wordt gezet.
Het gedeelte over Limit is het beste van het boek, de rest is allemaal net wat te oppervlakkig. Het was naar mijn mening beter geweest als Miller wat dieper was ingegaan op cashgames na de goede introductie. Dan had hij de toernooien in een andere boek kunnen gieten. Dit segment is namelijk vooral informatief en daagt de lezer nauwelijks uit na te denken. Het voelt afgeraffeld aan.
Laten we even teruggaan naar het begin, welke belofte deed Miller ons daar ook alweer? "Na het lezen van dit boek kun je je staande houden in elke Limit of No-limit cashgame, en in elk No-Limit toernooi. Als je redelijk intelligent bent, dit boek bestudeert en een maand aan ervaring op doet, dan ben je waarschijnlijk een winnende small stakes speler. Met een paar maanden extra ervaring ben je een aanzienlijke winnaar in die games." De prangende vraag is nu: is dit waar?
Ik moet daar nee op antwoorden. De adviezen die de lezer in dit boek krijgt zijn over het algemeen niet heel diepzinnig. Het hangt er natuurlijk maar net van af wat je verstaat onder "staande houden".
De algemene speelstijl die Miller adviseert is zeker geen slechte in lage buy-in games. Het is allemaal waar en ook wel winstgevend. Maar van post-flop cashgame spel en geavanceerdere toernooitactiek is geen sprake. Voorbeelden zijn er weinig, en ook is er niet genoeg nuance aangebracht in de geboden adviezen. Wat bijvoorbeeld als mensen op je gaan terugspelen? De term drie-bet valt niet in dit boek, en dat geeft prima aan tot welk niveau dit boek gaat.
Is dit dan een slecht boek? Nee, dat is ook weer wat de kort door de bocht. Iemand die net met poker of pokerstudie begint zal er namelijk best een hoop goede adviezen in kunnen vinden. En zo moeten we het boek ook zien denk ik. Als je nog niet het flauwste idee hebt wat een beetje goed poker is - je bloedt bijvoorbeeld altijd dood in toernooien of je stackt af met zwakke top pairs in een cashgame - pak dan vooral dit boek op. Je leert van de meest gangbare pokervormen de basisprincipes voor goed spel.
Ben je echter al wat verder en op zoek naar manieren om je beginspel te verbeteren, dan is dit boek misschien niet zo geschikt voor jou.
|
