Online Poker beginnen met online poker Speluitleg pokerstrategie pokerartikelen LivePoker Pokerboeken Pokerfilms Pokersoftware PokerSpelers pokervideos
Pokerquote

Drie sleutelhanden uit Deauville





Van 7 tot 11 februari 2006 was er in Deauville weer een toernooiserie in het kader van de European Poker Tour. De Dal had zich ingekocht voor de main event en was in vorm. De eerste dag wint hij zijn € 4,000 buy-in terug door met 32 anderen de € 200 met rebuys satellite te winnen. Een goed begin.
In de toernooien daar zijn een heleboel interessante dingen gebeurd. Hieronder doet de Dal verslag van drie sleutelhanden die hij in de toernooien daar gespeeld heeft.
Het is niet zozeer een klaagzang over bad beats (vooruit, misschien wel een beetje), maar het is voornamelijk een leerzaam stuk, wat goed weergeeft waar je allemaal op moet letten aan tafel en wat je moet weten als je een belangrijke beslissing moet maken in zo'n groot toernooi.


Hand 1

De eerste hand speelt zich af tijdens het EPT hoofdtoernooi, buy-in € 4,000. Slechte spelers zijn doorgaans ver te zoeken in dit soort toernooien, maar toch heeft een flink aantal zich weten te kwalificeren (met dank aan PokerStars).
We zijn halverwege de eerste speeldag en de blinds zijn inmiddels 200/400 met een 50 ante. Er zijn al een aantal onfortuinlijke afvallers, waardoor de gemiddelde stack zo'n 18,000 is, bijna het dubbele van de 10,000 waarmee iedereen begon. We spelen vanaf het begin met 8 spelers per tafel, omdat de TV-tafel van de Eurosport-uitzendingen dit ook heeft.

Ik speel dit toernooi vrij rustig, ik speel niet extreem veel potten, maar kies mijn momenten om te stelen goed uit. Ik wil graag risicoloos mijn stack uitbouwen, en dat betekent geen showdown. Mijn redenering is altijd: geen showdown is geen bad beats. Ik heb in 6 uur tijd wel een aantal handen gespeeld, maar het enige wat ik heb hoeven laten zien is een 77, een QQ en een AA. Voor de rest hebben de andere spelers er geen idee van welke kaarten ik steeds gehad heb, en dat bevalt me prima.
Een uur geleden verloor ik een dikke preflop all-in pot met QQ van AT, waardoor ik weer terug was gevallen naar 4,000 (ik had op 17,000 kunnen staan). Met een paar goed getimede, agressieve all-in moves ben ik nu weer teruggekrabbeld naar 8,000, wederom zonder mijn kaarten te hoeven laten zien.

De Spelers

Seat 7 (Cut-off)
Een agressieve Zweed, die letterlijk 3 van de 4 potten raist. Het hele toernooi gaat zijn stack als een jojo op en neer. Hij neemt veel risico's maar schijnt wel goed te weten wat hij doet, al vond ik die all-in call van 3,500 voor de flop met 76s op zijn zachtst gezegd twijfelachtig. Hij is al een paar uur aan het profiteren van de voorzichtigheid van de meeste spelers door extreem agressief te spelen.
Helaas voor hem heeft hij al meerdere baggerhanden moeten laten zien, waarmee hij uit positie geraised heeft, waaronder 72o, 85o en K3o. Hij is deze ronde weer flink aan het stelen en heeft na een paar rare potten zijn stack weer uitgebouwd naar zo'n 17,000.

Seat 1 (Small blind)
Een Engelse speler, die net een paar handen geleden is komen zitten.
De eerste hand ging hij meteen all-in en verloor een dikke pot met AQ tegen QT door een T op de river. Hij is waarschijnlijk op tilt en heeft nog een stack van zo'n 4,000 over.

Seat 2 (Big blind)
Een Franse beginner. Het is duidelijk dat hij zijn eerste grote toernooi speelt. Zijn vrienden staan over zijn schouder mee te kijken, waarmee hij achteraf steeds zijn handen bespreekt. Hij weet niet dat ik alles kan verstaan.
Hij speelt heel angstig zijn handen en durft geen enkele move te maken. Hij heeft het aan de kaarten te danken en aan de agressiviteit van zijn tegenstanders, die hem (terecht) regelmatig proberen te bluffen, dat hij nu tegen de 20,000 chips heeft.

Ik zit in seat 3.

De Hand

Ik krijg KK. Ik zit in eerste positie, dus als ik raise is de kans groot dat men mijn raise respecteert en dat ik alleen de blinds win. Zeker omdat de big blind zo angstig is, zal hij geen pot durven spelen uit positie.
Alleen de blinds winnen is niet genoeg, want de average stack is al 18,000 en ik zit daar met iets meer dan 8,000. Ik moet verdubbelen en dit is een mooi handje om dat te regelen.
Ik kan er vanuit gaan dat die Zweed het niet kan laten om te raisen, waarna ik met hem een grote pot kan spelen als zware favoriet. Dat wordt mijn plan en ik call dus de big blind van 400.
De andere spelers folden en zoals verwacht maakt die Zweed het voor de 4e hand op rij 1,300. Tot mijn grote verbazing gaat de Engelsman in de small blind ineens all-in voor 3,700.
De big blind foldt en het is aan mij.

Ik hoef geen angst te hebben dat die Engelsman twee azen heeft, het is waarschijnlijk een tiltende all-in, dus daar maak ik me niet druk om. De vraag is nu hoe ik zoveel mogelijk geld uit deze extreem fijne situatie kan slepen.
Standaard toernooiwijsheid zegt dat ik all-in moet gaan voor 8,200 om die Zweed eruit te beuken. Hiermee kan ik mijn stack uitbouwen naar 16,500 en als ik de pot verlies heb ik alsnog 4,500 over.

Maar omdat die gekke Zweed in de pot zit wil ik ook zoveel mogelijk geld van hem winnen. Die vent heeft na de flop bijna nog nooit een hand weggelegd, al meerdere malen vond hij het nodig om iemand af te callen met bottom pair...
Zodra ik 3,700 call moet hij meteen weten dat ik AA of KK heb, maar wedden dat hij dan nog steeds niet weggaat?

Ik neem misschien een extra risico, maar als ik ook nog door die Zweed kan verdubbelen, kan ik uitkomen op 21,000 en dat is gewoon te interessant om te laten lopen.

Ik call de 3,700 en zoals verwacht callt mijn Zweedse vriend ook.

De flop wordt gedeeld: K 10 6, met twee ruiten.

Hoe fijn is dat! Dit is een uitgelezen kans om mijn laatste 4,200 ook nog uit die kerel te zuigen. Ik ga nu toch niet meer folden, ook al komt er een scare card. Om een beetje verwarring te zaaien check ik de flop en mijn tegenstander checkt ook.

De turn is een klaver 3, een totale blank.

Ik heb nog steeds de nuts en dit is het moment om te beuken. Ik pak de rest van mijn chips en gooi die met kracht in de pot, zodat mijn tegenstander misschien denkt dat ik zwak ben en hem probeer weg te krijgen met een 10 ofzo.

Hij denkt een tijdje na en callt - wat een heerlijke vent is dit toch, ik stuur hem dit jaar een kerstkaart.

De Showdown

Dal: KK voor top set, de absolute nuts
De Engelsman: A8 van ruiten
De Zweed: JT van ruiten

De Zweed is drawing dead voor de main pot en ik heb 85% kans om alles te winnen... er zijn slechts 6 ruiten over die die jongens kunnen redden - een ideale situatie.

De river wordt gedeeld (kan ook niet anders): ruiten 5.

Iedereen begint ineens te schreeuwen en druk te doen. Wat? Ik ben een beetje verbaasd. Na een paar seconden kom ik erachter dat ik uit het toernooi lig. Wat een pech.
Had ik de hand anders moeten spelen? Misschien wel, maar het had in dit geval niks uitgemaakt. Als ik voor de flop had geraised, had die Zweed zeker gecalled met zijn JT suited en dan had die Engelsman waarschijnlijk nog steeds all-in gegaan. Deze all-in voor een pot van 21,000 speel ik 'every day of the week and twice on Sunday'. Het heeft gewoon zo moeten zijn.

Op naar de bar dan maar, die 4½ ton kom ik volgend jaar dan wel ophalen.


Hand 2

Deze sleutelhand werd twee dagen later gespeeld in het € 500 toernooi (met max. 1 rebuy/add-on). In dit toernooi deden zo ontzettend veel slechte (Franse) spelers mee, dat ging nergens over. Vorig jaar werd ik in dit zelfde toernooi derde en ik weet nog wel dat ik bij de laatste 10 zat met 3 mensen die voor het eerst een pokertoernooi speelden. Ernstig.
Ik wist ook dat ik hierdoor mijn add-on zeer waarschijnlijk niet nodig zou hebben, en door de snelle structuur van het toernooi was het ook zonde, omdat het crapshoot-gehalte wel erg hoog was.
Ik weet mijn startstack van 2,500 zonder grote problemen uit te bouwen naar 17,000. Ik ben lekker aan het spelen, maak een paar goeie calls en nog meer leuke steals, en voor ik er erg in heb, zitten we al bij de laatste 60.
Ik word van tafel verhuisd, wat ik altijd erg vervelend vind. Ik weet niks van de sfeer aan tafel, de spelers en hoe ze aan hun chips gekomen zijn, wie er goed speelt, wie op tilt is, etcetera.
Ik besluit om een paar handjes te wachten om zoveel mogelijk informatie op te pikken, maar behalve dat ik wat bekende gezichten zie, krijg ik weinig informatie over de spelers die ik voor het eerst zie.

De Spelers

Seat 2 (Big blind)
Een Engelse professional luisterende naar de bijnaam Smokin' Steve. Die bijnaam is natuurlijk als grap bedoeld, want die man zit er altijd als een bewegingsloze zak met kak bij. Er 'smoked' helemaal niks bij die vent, behalve 's avonds aan de crapstafel, maar dat is een ander verhaal.
Hij speelt meestal niet-creatief, solide en voorspelbaar, wat voor mij wel handig is. Een paar handen eerder heeft hij smokingjoep gebust met pocket azen en zit nu op een stack van rond de 11,000.

Ik zit in seat 8 op de cut-off (we spelen 9-handed).

De Hand

Iedereen foldt naar mij toe en ik heb 96 van schoppen. Zulk soort handen wil ik graag spelen, zeker tegen iemand met een grote stack. Mijn tegenstander kan mij bijna nooit op deze hand zetten en als ik een monsterflop hit, kan ik hiermee iemand helemaal breken.
Ik heb geen behoefte om te raisen voor de flop, want dat wordt vanuit mijn positie vaak als een steal gezien en als ik een reraise om mijn oren krijg, moet ik folden en dat zou zonde zijn. Meestal zou ik wel 1,100 maken, maar je moet het af en toe afwisselen. Bovendien is het heel fijn om in positie een flop te spelen en omdat ik de chiplead heb aan tafel, zal het makkelijk zijn om de pot te stelen op de flop, mocht ik niks hitten. Tot slot komt er nog bij dat mijn tegenstanders geen raise hebben betaald, maar slechts een big blind, dus zullen ze minder gecommitteerd zijn aan de hand en makkelijker folden.
Ik call dus de big blind van 400, de button en small blind folden.

Smokin' Steve kijkt in zijn kaarten, kijkt meteen ongeïnteresseerd weg en checkt zonder erover na te denken. Een baggerhand dus.

De flop wordt gedeeld: 7 5 3 rainbow, met de schoppen 5.

Bingo, dit is mijn flop. Ik heb een dubbele bellybuster, een overcard en een backdoor flush draw. (De kans op een runner-runner flush is ongeveer 4%, dus kun je als een volwaardige 'out' meetellen.)

Steve checkt en ik zet 1,000 in een pot van 1,450 en ik word gecheck-raised naar 3,000.

Ik denk meteen dat Steve een zwakke 7 heeft voor top pair en die wil beschermen. Steve is wel van de standaardbedragjes. Alle raises die hij voor de flop maakt zijn standaard 3x de big blind, dus hoe kan het ook anders dat hij 3x mijn bet maakt.

Tegen een 7 heb ik een coinflip met 12 outs, maar als hij een hand als J5 heeft, heb ik zelfs twee overcards en ben ik een kleine favoriet. Toch denk ik niet dat hij die raise zou plaatsen met middle pair. Nee, het is een zwakke top pair, kan niet anders.

Maar hoe nu verder? Ik besluit dat Steve solide genoeg is om een zwakke 7 weg te kunnen leggen, dus ik ga hem nog een keer raisen. Welk bedrag vertelt hem dat ik hem verslagen heb? Als ik all-in ga (als ik hem all-in zet) zal dat eerder juist als een bluff gezien worden. Een kleinere raise komt vaak sterker over. Ik hou altijd wel van ongeveer 2½ keer de bet, dus uiteindelijk doe ik er 5,000 bij en reraise naar 8,000.
Omdat hij nog maar 2,500 meer heeft dan dat, is dit hetzelfde als hem all-in zetten, maar het geeft wel een heel ander signaal af. Het mooie van dit spel is, dat ik nu weer de beslissing bij hem neerleg. Hij moet nu een beslissing maken voor al zijn geld en ik kan rustig wachten.
Minuten gaan voorbij en ik zie dat hij tot drie keer toe zijn kaarten wil wegleggen. Hij kijkt een paar keer terug in zijn kaarten en dat doen spelers meestal voordat ze gaan folden. Uiteindelijk haalt hij zijn schouders op en gaat all-in voor 2,500 meer.
Geen probleem natuurlijk. Dit is voor mij een kans om door te schieten naar de 30,000 chips, dus ik ben erbij.

De Showdown

Dal: 96 van schoppen
Steve: 72 van klaver

Hoppa, dat had ik toch goed doorzien. Een zwakke top pair, daar istie.
Een paar spelers slaan steil achterover in hun stoel en melden dat ze stom verbaasd waren over deze showdown. Een 23,000 pot en dan met deze kaarten... Vicky Coren in seat 5 begint Steve helemaal de hemel in te prijzen voor deze call: "What a call, that's totally another level...", dat soort teksten.
Ik geef Steve ook respect voor deze call, want ik zette hem op een zwakke 7 en ik dacht dat hij in staat is om deze weg te leggen. Ik denk dat hij dat doorzag en daarom juist meeging. Totdat ik zijn verklaring hoorde: "I figured he put me on a steal..." Wat? Nee dus, slechte read, Steve. Het begint er meer op te lijken dat hij gewoon simpelweg top pair niet kon wegleggen en dan maar hoopte dat ik overcards had.
Voor hem is het extreem gevaarlijk, want als ik een betere 7 heb, heeft hij nog maar 3 outs, en ik kan hem allang drawing dead hebben met two pair, een set of zelfs een straat. Bovendien ligt er geen klaver op tafel voor zijn runner-runner, dus als hij het aan het verkeerde eind heeft, is hij zuur. En ook al zit ik met 2 overcards, dan is er nog steeds 25% kans dat ik hit.
Ik had hem op zeker weggelegd in zijn plaats, want de kans dat die 72 verslagen is, is gewoon te groot. Wat zei Sklansky ook alweer in "Tournament Poker for Advanced Players"? Never go broke with one pair...

Afijn, van ons allebei dus een verkeerde inschatting van de tegenstander, die voor Steve goed uitpakt.
Hij is 55% favoriet en wint ook de showdown. Ik val terug naar 6,000 chips en eindig anderhalf uur later als 40e, nadat ik mijn tweede coinflip op rij verlies. Steve cruist verder met mijn chips en wordt uiteindelijk 2e in het toernooi.

Had ik de flop anders moeten spelen? Misschien dat een reraise naar 6,200 meer indruk had gemaakt, maar ik had ook kunnen gaan babbelen: "How much you have left, Steve? Okay, I put you all-in." Of ik had hem gewoon kunnen vragen: "You think you can lay down your seven?"
Dan had ik de pot waarschijnlijk wel mee kunnen nemen, maar ik heb mezelf de gewoonte aangemeten om nooit te praten tijdens een hand. Ik laat mijn chips voor mij spreken en dat gaat meestal ook wel goed.
Behalve deze keer dan :)


Hand 3

De laatste hand van die week vindt plaats tijdens het € 1,000 buy-in freezeout toernooi op de laatste dag. Je begint dit toernooi met 5,000 chips, maar na een paar levels wordt dat al krap. Ik besluit om de eerste twee levels veel flops te zien en agressief te spelen, om snel boven de 10,000 uit te komen, zodat ik daarna druk kan blijven uitoefenen op de tafel.
Er zitten weer een paar slechte Franse spelers aan tafel, dus daar zit veel geld. Met blinds 25/25 wordt er geraised naar 300 voor de flop, dat soort dingen. Ik win een grote pot tegen zo'n Fransman als ik hem met mijn set vijven uit zijn set negens weet te bluffen als de vierde harten op tafel verschijnt... daar kwam ik goed weg. Nooit laten zien trouwens, laat hem maar denken dat ik AK had met de harten aas.
Ik ben lekker voor de flop aan het reraisen en op de flop aan het stelen en ik bouw mijn stack uit naar 9,500.
Alles verloopt volgens plan, maar helaas verlies ik een monsterpot tegen een Deen die denkt dat hij Gus Hansen is. Hij callt 25% van zijn stack (1,100) voor de flop met 10 7 offsuit en flopt een straat tegen mijn AJ voor top pair-top kicker. Ik val terug naar 5,200 en moet eerst weer op een hand wachten, die al snel komt.

De Spelers

Seat 3
De Deense wannabe-Gus Hansen. Ik heb hem al hele rare dingen zien doen, die echt niet verstandig zijn. Die call voor de flop met T7o was al dubieus, maar valt in het niet bij een andere hand. Een Fransman gaat all-in voor de flop voor 2,600 en hij zit in de big blind van 200. Hij zegt: "Alright, I'll give you some action" en callt 2,400 met 32 offsuit... wat een idioot. Hij verliest in die hand ¼ van zijn stack tegen JJ en heeft iets minder dan 6,500 aan chips.

Seat 5
Een slechte Fransman, die waarschijnlijk voor het eerst speelt. Ik heb hem een all-in zien callen voor de flop voor 3,000 chips met J8s en hij was oprecht teleurgesteld dat hij die verloor. Hij heeft geen respect voor preflop raises, want hij callt alles. Wonder boven wonder staat hij nu op meer dan 10,000. Heel gevaarlijk, dat soort spelers.

Seat 9
Een Engelse ervaren speler. Hij speelt heel solide en heeft zijn stack uitgebouwd met goeie kaarten en goeie steals. Ik heb hem nog niet op een fout kunnen betrappen. Hij heeft ongeveer 14,000 chips.

Ik zit in seat 7 op de small blind.

De Hand

De Engelsman raist UTG naar 600 (blinds 100/200 met 25 ante). De Deense speler callt de 600 en de Fransman ook. Ik kijk in mijn kaarten en zie AKo.

Er ligt nu 2,300 in de pot en daar neem ik wel genoegen mee. Het is te gevaarlijk om tegen 3 spelers een flop te zien, zeker tegen de laatste twee.
Ik denk even na of het misschien beter is om 4,000 te maken, maar ik besluit dat het psychologische effect tegen deze spelers niet zoveel uitmaakt en ik ga all-in voor mijn laatste 4,800.

De big blind en de Engelsman folden braaf en de actie is bij 'Gus'. Hij denkt lang na, kijkt weer in zijn kaarten, haalt zijn schouders op en raist all-in voor 1,600 meer. De Fransman laat zich hierdoor niet van de wijs brengen, ziet een grote pot liggen en callt ook.
Voordat de kaarten open gaan, zeg ik hoofdschuddend tegen Anthony Lellouche in seat 10: "Crazy table man, crazy table", want ik wist het natuurlijk al.

De Showdown

Dal: AK offsuit
De Deen: 55
De Fransman: 44

Die calls zijn zo slecht, zo extreem slecht. Die Deen legt zijn laatste 6,200 bij in de hoop dat hij een coinflip heeft, maar ik kan eenvoudig een overpair hebben en dan zit hij daar all-in als 80% underdog. Bovendien is de kans extreem groot dat die gekke Fransman ook meegaat, en dat hij zijn 55 zeer waarschijnlijk tegen twee man moet winnen. Die all-in raise voor 1,600 meer maakt natuurlijk niet echt indruk op iemand die all-ins callt met J8.
Tuurlijk ging een paar handen eerder ook iemand all-in vanuit de small blind en die werd toen betrapt met K3 offsuit, maar van mij kan je toch niet serieus verwachten dat ik slechts 1 overcard heb? Zeker niet omdat die hand bij iedereen nog vers in het geheugen ligt.

En die Fransman, dat is helemaal mooi. Je weet zeker dat je tegen twee man een showdown moet winnen met je 44, die kans is echt niet zo groot. Of je zit tegen een hoger paar, of anders tegen 3 of 4 overcards... een slechte propositie. Maar deze man dacht het hele toernooi helemaal niet na, dus ik verwacht van hem ook weinig anders.

Ik zou nooit mijn hele toernooi op het spel zetten met zo'n klein paartje. Ik ben al vaak genoeg blut gegaan met 99, TT en JJ, dat ik zelfs daar al nauwelijks meer all-ins mee call. Maar goed, ze doen maar.
Voor mij dus een ideale kans om mijn stapel te verdrievoudigen tegen deze twee, maar helaas komt er niks bij en ik lig uit het toernooi. Onze Gus wint een dikke pot en weet dankzij deze hand de finale tafel en de laatste 5 te halen, waar ze een deal maken voor € 20,000 per persoon.

Heerlijk dat dit soort spelers €1,000 inleggen voor een pokertoernooi, dat zou je niet verwachten, maar er ligt echt heel veel dood geld. Volgend jaar ben ik er zeker weer bij!

Dal


Delen


Klik hier voor $8 gratis en een exclusieve $700 stortingsbonus!