De eerste seminar van Rob Hollink

PIEP PIEP!!

Arg, auw, $%#&*#@ wat is het vroeg.

Die rare Rob met z’n seminar om 11:00 in Groningen. Afschieten moeten ze die mensen, mij een beetje om half zeven op laten staan. Kom nou toch, straks lijkt het nog op werken!

Aangekomen op station Amsterdam-Zuid, blijkt dat het een echte werkdag gaat worden: mijn trein rijdt niet!

"Krijg een vliegende ziekte", is mijn eerste reactie tegen de wereld en de conducteur die mij een cynische "goeiemorgen" geeft. Hij vertelt mij dat ik moet overstappen in Duivendrecht, want er bestaat een kans dat er daar nog wel een trein rijdt.

De beste conducteur gaf me 50% kans. De eerste coinflip van vandaag is binnen.
Nadat ik de beste man heb gevraagd of hij wist waar NS voor stond, vervolg ik mijn weg met de woorden: “No Service, daar staat NS voor!”

Maar eerst Dal een telefoontje bezorgen, dat ik weer eens te laat ben.
Mijn telefoon vliegt uit mijn broekzak richting mijn hand en ik vind daar het nummer van de Dal.

De telefoon gaat over: “Goeiesmorgens”, klinkt een brakke stem aan de andere kant.
Ik vertel Dal mijn verhaal en zijn eerste reactie is: “Kan je geen taxi pakken?”
Dat gaat financieel vanaf mijn kant dus even niet lukken.

We komen tot de afspraak dat de jongens twintig minuten op mij wachten, en als ik dat niet haal dan moet ik maar met de trein naar Groningen. Ik semi-bluf en zeg: “Dat moet wel lukken.”
Op dat moment weet ik nog niet eens of er in Duivendrecht wel een trein zal zijn. Nice going, Dennis!

Gelukkig, in Duivendrecht hebben ze een extra trein ingezet, waardoor ik precies twintig minuten later in Utrecht aankom. Altijd lekker als je draw op de river valt.

In Utrecht is het een weerzien van bekende smoeltjes: Party, Ro, Dijkstra, Señor Ten en Dal waren allemaal vroeg hun bed uitgekomen om Rob zijn wijsheid te vergaren.
Ikzelf had die nacht maar twee uur geslapen. Gelukkig was ik niet de enige.

Het is inmiddels kwart over negen in de ochtend en om elf uur moeten we in Groningen zijn. Geen probleem zegt Dal dan.

Onderweg kijk ik nog even op de snelheidsmeter van Dal zijn Volvø: 170 km per uur. “Wat willen ze doen dan? Mij een bon geven?”, is Dal zijn reactie.

Om 10:30 uur stonden we in Groningen. Netjes op tijd.

In het hotel aangekomen zie ik daar onze forumgoeroe Jack. Na het ontwijken van enkele rechtse en linkse hoeken beland ik dan toch knuffelend in Jack zijn armen.

De ruimte waar de seminar zich voltrekt is netjes en de koffie en thee staan al klaar. Vijf minuten voor tijd komt daar dan ook Rocco aangeslenterd, dit maal netjes Gillette-glad.

De seminar gaat van start, iedereen is stil en het gevecht tegen de slaap begint.

Er heerst een ontspannen sfeer, iedereen durft zijn vragen te stellen en krijgt daar dan ook uitgebreid antwoord op.
Het enige mindere van de seminar vind ik de tweede man naast Rob, ben zijn naam uit irritatie alweer vergeten.
Deze persoon opent de seminar met een gelikt praatje en een berg flauwe grappen. Hij heeft een glad geschoren kop met donkere wenkbrauwen, een Gaston-stem en een té gelikt pak aan, wat daarnaast iets te strak om zijn te dikke nek zat.
Zet je daar de nuchtere Rob naast, met casual kleding, droge humor en charisma, dan is de irritatie snel gewekt.

Gaat deze persoon het alleen bij het openingspraatje houden, dan is het natuurlijk geen probleem. Jammer genoeg is dit niet het geval en springt hij zo eens in het half uur tussen de woorden van Rob door om een mooie grap te vertellen, of gelukkig ook om een pauze aan te kondigen.

Het meest gebruikte zinnetje tijdens dit seminar was toch wel overduidelijk: “Rob, even shift-F5”.
Hierdoor springt de PowerPoint naar een groot scherm en dit vergeet Rob telkens te doen, waardoor mensen achterin de zaal het niet meer zo goed kunnen lezen.

Na de seminar heb ik het gevoel dat er een pokerlampje bij mij is gaan branden.
Het liefst was ik meteen het HC binnengerend om iedereen af te slachten, maar helaas heb ik daar nog steeds de bankroll niet voor.

Inmiddels komen we er ook achter dat er nog enkele winnaars van de freeroll aanwezig zijn. Kimmy98, ook wel Papa genoemd, en Berent de Bierverspiller voegen zich al snel bij de PC-groep.
De mods, berent en kimmy98 komen bij elkaar om nog wat te gaan eten en drinken. Het besluit was genomen: onder toeziend oog van Papa gaan we naar de Mac. Reken maar dat wij de grootste kleuters zijn die Papa daar ooit mee naartoe zal nemen.

Om half negen is het voor Papa bedtijd en laat hij ons los in het grote Groningen.

De Groote Griet op de Groote Markt wordt geslachtofferd voor onze honger naar een potje kaarten.

De ingrediënten:

• Een pakje kartonnen kroegkaarten
• Een pen
• Bierviltje als scorelijst
• 5 euro de man
• Klokje voor de blind-levels.
• Jack een suck-out bezorgen

Deze ingrediënten zorgen ervoor dat Ro de eerste winnaar wordt van onze eigen kroeg-S&G. Dijkstra wordt tweede en de bubble boy is onze geliefde Berent. Ikzelf pakte de suckout op Jack en voelde me meteen onverslaanbaar door telkens all-in te gaan.

Na dit toernooitje voegen wij ons bij de admins en de ondertussen aangeschoven Pokerdaan en Smokingjoep. Na veel bier en gezelligheid besluiten Ro en ik om de laatste trein te pakken. Dal loopt nog even met ons mee om de weg te wijzen.

We komen aan op Groningen-station, waar de laatste trein terug naar de beschaafde wereld op perron klaarstaat. Ro loopt naar conducteur om te vragen of we met die trein na een overstap nog in Utrecht kunnen komen. Ja dat konden we.
Ro draait zich om en loopt naar de automaat en begin een kaartje eruit te halen. Op dat moment fluiten diezelfde #&%^^&-conducteurs, waaraan Ro net nog vroeg of we die trein nog konden nemen, op hun fluitje en smijten ze de deuren dicht en rijden weg. Ik ben bang dat we de nacht dus gaan doorhalen in Groningen.

Bij terugkomst in de kroeg worden wij met veel gelach ontvangen. Jack was er ook nog steeds, dit terwijl ik hem toch echt aan het begin van de dag hoorde zeggen: “Uiterlijk half acht ga ik naar huis”. Het is inmiddels elf uur en hij zit er nog steeds.

In de tussentijd is er een vriendinnetje van Berent bij ons aangeschoven. Deze jongedame krijgt naar mate de avond vordert steeds meer aandacht van de mannen. Als wij om half één besluiten naar een andere tent genaamd 'De Toeter' te verkassen, heeft deze dame een waar charme-offensief van de heren Rocco, Dal, berent en mijzelf achter de kiezen. Ze straalt aan alle kanten, zoveel aandacht krijgt ze anders nooit...
Wij zijn gewoon een stel hongerige leeuwen op zoek naar het enige stuk vlees in de tent.

Om half vier gaat het dametje alleen naar huis met een zeer beschonken Berent op de rug en blijven de andere heren verslagen achter.

Al snel weet Pokerdaan ergens in een van de mooiste straten van Groningen nog wel een kroegje te vinden die het gele vocht aan onze lippen kan brengen. Inmiddels zijn we stevig uitgedund en de echte die-hards zijn over: Dal, Rocco , Señor Ten, Pokerdaan, Smokingjoep, Ro en ik-zei-de-gek.

De weg naar het gele vocht gaat niet over rozen. Onderweg vriest het vier graden en hangt er een dikke mistlaag. Señor Ten vraagt om de twee minuten aan onze toergids Pokerdaan of we er al zijn. Voor vijftien minuten lang was het antwoord: "Nee!"
Daarna vraagt Señor Ten het nog een laatste maal en het bevredigende antwoord van Pokerdaan volgt: “Ja, zie je dat dan niet daar op de hoek? Het beloofde land.”

Het Beloofde Land is ook meteen de naam van het café. Het gele vocht vloeit rijkelijk en om vijf uur in de ochtend besluiten Ro en ik de eerste trein te pakken richting de bewoonde wereld.

De seminar was heel erg leerzaam en een aanrader voor de mensen die serieus met poker bezig zijn. Het verbaasde me gewoon weer hoe goed deze groep mensen met elkaar omgaat, alsof ze al jaren vrienden zijn. Super!

Dennis_alo



Reageren op dit artikel?

Online beginnen | Speluitleg | Spelstrategie | Artikelen | Live poker | Pokerboeken | Pokerfilms | Pokersoftware | Downloads | Pokerspelers | Contact | Over ons
Copyright ©PokerCollege 2006 - 2010. All rights reserved.
Partners:  Pokernet.be | Pokernet.de | Pokernet.es | Pokernet.ru | Rakeback.nl | Rakeback.be | Poker.be