Ik merk al meteen dat ik aan die hitte hier niet ga wennen. als je buiten loopt krijg je al na een paar seconden het gevoel alsof je een gemarineerd kippetje bent in een voorverwarmde oven. Het was vandaag 45° en het wordt alleen nog maar warmer...
Dat is wel even anders dan in januari, toen we met de jongens nog buiten bij de VooDoo Lounge naast de terrasverwarmers stonden te borrelen. Nu is het op de terrassen weer sproeien geblazen.
Rio - Excotic. Uninhibited. Fun.
Dus tegen alle voornemens in toch maar met de taxi naar de buren, want ik wil niet drie keer per dag van mijn stokje gaan op straat, dat is immers niet goed voor mijn table image.
Maar mijn taximan Mohammad weet mij toch weer rap te overtuigen van het voordeel van buiten zijn: "I looove summer in Vegas, man... titties everywhere."
Ik kon het niet met de man oneens zijn.
De straten, de casino's en de bars zijn weer afgeladen met de fijnste specimen van mijn favoriete ras; honderden, zoniet duizenden Kelly's, Becky's, Ashley's, Jennifers en Nicoles kwetteren er overal lustig op los, met die kenmerkende snerpende stemmetjes van ze. Ik kan een glimlach steeds nauwelijks onderdrukken, maar gelukkig wordt deze ook regelmatig beantwoord... helaas alleen meestal door hun moeder.
De Tilted Kilt in de Rio
Mijn serveerstertje Carrie doet het gelukkig uit eigen beweging, doch waarschijnlijk meer uit die van haar portemonnee... Ach, die fooi krijgt ze toch wel, want Meneer de High Roller komt hier om wereldkampioen jokeren te worden, en met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal ik hier in de Tilted Kilt de komende weken elke dag mijn bad beat komen verdrinken.
Een kwartiertje lopen verderop zijn ze in de Rio Convention Center druk de laatste hand aan het leggen aan de pokertempel die de komende twee maanden 'the center of the poker universe' zal zijn. Een helse klus om een pokerroom met meer dan 200 tafels in te richten, die aan werkelijk álle eisen voldoet... zo'n grote zaal is natuurlijk erg fraudegevoelig. Als dat maar goed gaat.
Overmorgen zal alles klaar zijn, en de vroege vogels zullen zich dan al kunnen wagen aan de eerste satellites en cash games.
Voorbereidingen in volle gang
Terug in mijn huidige thuis loop ik langs de nachtclub Pure, waar het een drukte van jewelste is. Er zijn twee honderd meter lange wachtrijen voor drie ingangen. Voor de VIP-ingang staat niemand, terwijl je toch echt daar moet zijn; paas die vent een honderdje en you're in. Maar niet iedereen heeft blijkbaar door hoe Vegas werkt, dus de rij met kanslozen strekt tot buiten het casino, zelfs terwijl een securitybaas iedereen verzekert dat als je niet op de lijst staat, je toch niet binnenkomt. De tweede rij met hopefuls is leuker om te zien; daar staan namelijk alleen maar opgedirkte dames, blijkbaar voor de ladies-only ingang, waar de kans op succes wat groter zal zijn. Heel leuk om te zien allemaal, maar het oorverdovende gekwetter jaagt mij naar de bar.
Ik word daar meteen beste vrienden met een Amerikaan, die ik een Heineken met een shot Jägermeister zie bestellen. "I like your style", zeg ik hem. Twee Noord-Europese drankjes bestellen - "you play good".
Hij is meteen fan van mij als hij hoort dat ik uit Holland kom en hier ben om een potje te kaarten op hoog niveau. Die high five vind ik niet echt nodig, maar de emotie erachter kan ik wel waarderen. Hij trakteert mij op dezelfde twee drankjes, die ik uiteraard niet kan weigeren, ook al probeer ik hem duidelijk te maken dat de 'Jaeger' eigenlijk ijs- en ijskoud moet zijn.
Cultuurbarbaar.
Na samen vrolijk gelachen te hebben om die stumperds in die wachtrij, wil ik mij opmaken voor de 10 minuten durende tocht naar mijn bed, als ik een appetijtelijke jongedame alleen aan de bar zie zitten.
Ik heb een leuk gesprek met deze Lisa, als al gauw de harde realiteit van Las Vegas weer onder mijn neus wordt gewreven:
"So what are you doing in Vegas?"
"I'm in entertainment."
Juist. « Terug |
