|
FAPCLASHOFSPICCLESEXOPOC
Nu we nog eens twee auto's gehuurd hebben, zodat we flink mobieler zijn geworden, karren we in colonne naar Downtown, waar om 17:00 uur het main event van deze week van start gaat, de First Annual PokerCollege Las Vegas Hall of Fame Special Invitational Circuit Classic Series Extravaganza Open Poker Championship 2009. In de volksmond: FAPCLASHOFSPICCLESEXOPOC.
We krijgen een prominente privétafel in de pokerroom van 'the place that made poker famous' en al snel hebben de locals ook door dat hier een serieus event gespeeld wordt, waardoor zich al snel een flink aantal railers rondom deze feature table verzamelt. En ze worden niet teleurgesteld. Bijna iedereen zet hier zijn beste beentje voor en de ene briljante play wordt opgevolgd door de ander, al sterven de meesten wel in schoonheid, omdat iemand een set heeft geflopt of gewoon azen heeft, maar dat mag de pret niet drukken.
Drazzic shipt
Na een paar spannende uren is het COTLOD die de onfortuinlijke bubble boy is, en Boogerd die even daarna bust en Drazzic en Scarpion heads-up achterlaat. De mannen hebben flink wat geschiedenis met elkaar, dus het 'outlevelen' is niet van de lucht, maar uiteindelijk komt het er toch gewoon op neer dat top pair erin wordt getrapt door Scarpion, die tegen two pair aanloopt, waardoor Drazzic dit prestigieuze toernooi op zijn naam schrijft. Hiermee wint hij niet alleen de bijzonder mooie trofee, maar uiteraard ook de eervolle titel van FAPCLASHOFSPICCLESEXOPOC-kampioen, vergezeld door het recht van uitlach, om de rest van de crib-bewoners de komende week mee te tarten.
Klik hier voor het fotoverslag »
De rest van de dag staat alles op een laag pitje, want de volgende ochtend moeten we vrij vroeg op voor Rehab, het beruchte zwembadfeest bij het Hard Rock Hotel. Ballers huren natuurlijk een cabana in plaats van zich tussen het voetvolk te mengen, dus zo geschiedde. De prijs van $3.500 staat gelijk aan ons 'all you can' eet- en drinkbudget. De $500 fooi zien we uiteraard niets van terug. Dit betekent dat het zaak is om hier zoveel mogelijk value te halen, wat neerkomt op een gierende hoeveelheid vodka. Dat het nog geen 11:00 uur 's ochtends is schijnt de mannen niet te deren, dus ze beginnen meteen met volle vaart uit de startblokken te drinken. Ik geef ze ook geen ongelijk natuurlijk, maar als je het niet erg vindt, houd ik het gewoon bij mijn geliefde biertjes.
Het is een mooi feest. Letterlijk honderden Becky's trekken voor onze cabana langs, en het wachten is natuurlijk op een paar gold diggers, die graag in de buurt van wat poker-grootheden willen zijn. Al snel krijgen we hierin hulp uit onverwachte hoek, als Boris zich komt melden. Hij beweert de man te zijn die je moet hebben, als je graag wilt dat er wat chicks uit het water worden geplukt en bij je cabana worden gedropt. Hij bevestigt dit met zijn visitekaartje, waarop zijn functieomschrijving staat: chick wrangler.
Al snel zijn we het erover eens dat deze man waarschijnlijk een van de mooiste baantjes ter wereld heeft. Only in Las Vegas.
Ballers op Rehab
We zijn niet al te ver na het middaguur als het eerste slachtoffer valt. Tribbezz heeft door de drank wat moeite gekregen met zijn balans en nadat hij de bosjes naast onze cabana niet meer kon ontwijken, springt er al snel een beveiligingsbeambte in zijn nek, die hem zo onopvallend mogelijk ferm bij de bovenarm pakt en onhoorbaar in zijn oor toespreekt. We weten alweer genoeg, deze man gaat eruit.
Ik voorzie alweer een afvalrace ontstaan dat ik straks aan het eind van de dag alleen overblijf, maar gelukkig valt dat mee, voornamelijk omdat Scarpion zijn lamheid wat beter kan verbergen dan een gemiddeld persoon.
Een viertal Becky's uit Missouri heeft zich inmiddels geïnstalleerd voor ons hokje, dus dat kan alleen maar betekenen dat die meiden om aandacht en wat gratis drank verlegen zitten. De heren zijn de beroerdste niet en vullen een groot deel van de dag met het opscheppen over drie-barrel blufs en rivercalls met boer-hoog. De dames zijn helaas niet onder de indruk en staan ondanks de gedane moeite aan het eind van de middag met onze buren te tongworstelen. Op eentje na dan, maar dat kwam omdat die gewoon in een ouderwetse houdgreep werd genomen, waar geen ontkomen meer aan was. Kijk, dat noem ik nog eens tight-aggressive.
Aan alle mooie dingen komen een eind, en als de drukte begint af te nemen, zodat het bruine zwembadwater weer zichtbaar wordt, is het ook voor ons tijd om te gaan. We hebben met z'n tienen de $3.500 bijna bereikt, dus er kan nu toch geen drank meer komen, en dan is langer blijven van verdacht weinig waarde natuurlijk. De rondborstige Alysia komt onze rekening van $3.500 brengen, met de melding dat daar nog minimaal 20% fooi bovenop komt. Ehm, pardon, die fooi hadden we vantevoren toch al gegeven? Nee, die was voor de VIP-hosts, deze fooi is voor de bediening. Juist. We halen onze host erbij om dit nog eens uit te komen leggen, en al snel wordt duidelijk dat we hier niet onderuit gaan komen. Als we dit niet nu cash geven, wordt het bedrag namelijk sowieso van de credit card afgeschreven. Benieuwd wat mijn advocaat hiervan vindt, maar door het tijdsverschil geen gelegenheid om te bellen, zijn we simpelweg genoodzaakt om ons wederom af te laten persen. Qua hustlen is er altijd baas boven baas en worden wij hier gewoon outplayed. Uiteraard is dit leergeld wat zichzelf waarschijnlijk in de toekomst terug zal betalen, dus erg kunnen we hier niet mee zitten. Bovendien zijn wij ballers, dus waar hebben we het eigenlijk over.
|
