Dag 14
Rond 11 uur wakker geworden na een succesvolle pokernacht (zowel online als live). Deze dag staat in het teken van golfen en uiteraard het winners banquet. Er wordt een taxi besteld richting de Tierra del Sol Country Club.
Onderweg kom ik erachter dat dit een officiële PGA Golf Course is. Zit ik daar lekker als complete newbie...
We beginnen op de driving range wat ballen te meppen en het wordt al snel duidelijk dat ik er helemaal niets van kan. Gelukkig komt een lokale golfneger mij wat advies geven en zie ik even later ballen vanaf mijn club zelfs de lucht in gaan. Het moge duidelijk zijn dat ik talent heb voor dit spelletje, dus snel naar de pro shop, omdat er een rondje moet worden geknald over deze baan.
Foto van de mooie golfbaan
Nadat we per persoon zo'n $170 armer zijn, stappen we in onze balla cart en scheuren naar de eerste hole, welke ik niet binnen de 11 slagen af krijg. Gelukkig gaat het op de andere holes wel wat beter.
Het mooiste van deze dag is dat het de nacht ervoor echt enorm hard heeft geregend. Dit betekent dat er overal plassen en modder liggen, waar je vol gas met die cart doorheen kan scheuren.
De golfbaan is ook echt supermooi en helemaal in de omgeving geïntegreerd, wat op praktisch elke hole voor een fantastische scenery zorgt.
Nadat mijn handicap wordt vastgesteld op 70 snel naar het Radisson voor het winners banquet.
Veel gratis eten en een paar biertjes later lijkt het mij een beter plan om over te schakelen op cocktails, het is immers toch allemaal gratis. De bartender adviseert ons één of andere rood-achtige cocktail. Wat er precies in zit weet ik niet, maar het is in ieder geval zoet met veel alcohol, dus prima weg te werken.
Swing!!!
Ondertussen komt er nog een waitress langs die vindt dat wij tequila moeten gaan drinken. Ik weet van mezelf dat dit geen goed plan is en doe het dan ook alleen als zij meedoet. Nadat ze een aantal dubbele shots heeft ingeschonken, moet ik dan toch toegeven. Als wij eindelijk het glas leeg hebben, komen we erachter dat de waitress keihard heeft geflaked en slechts een kwart van d'r glas leeg heeft gedronken voordat ze hem peerde.
Cheatert...
Vervolgens nog even het casino in, omdat de mannen graag roulette willen spelen. Ikzelf doe natuurlijk niet mee aan zulke grappen, omdat ik weet dat ik erop achter lig en het bovendien verschrikkelijk saai vind.
Nee, ik stort mij daarom op dingen die veel belangrijker zijn, zoals bier bestellen.
Berent aan het falen
tijdens het toernooi
Vrij vlot komt de waitress aan met het bier, wat wij zo hard nodig hebben. Echter denkt een Amerikaanse chick dat ik ook bier voor haar besteld heb en claimt ze zonder te vragen een glas. Zo werkt dat natuurlijk niet, want nu zit ik zonder bier, terwijl ik toch echt de belangrijkste schakel was in het proces om het bier van de bar naar de tafel te krijgen.
Assertief als ik ben pak ik dus m'n biertje weer terug en drink hem meteen leeg om maar meteen een statement te maken tegenover haar. Vervolgens krijg ik een enorme tirade over me heen over hoe lomp ik wel niet ben, dat ik geen manieren heb en dat ik echt precies net zo lomp ben als alle Europeanen. Ja mevrouwtje, ga jij maar lekker terug naar je fantastische U.S. and Aiight waar alles zoveel beter is. Kan je daar lekker met de dichtgetikte vriendinnetjes je tieten laten vergroten, op de republikeinen stemmen en met jullie zelfde irritante stemmetjes praten over van alles, zolang het maar inhoudsloos is.
Nadat alle chips een paar keer op zwart hebben gestaan, is het tijd om eens te checken of er nu wel wat te beleven is in downtown Oranjestad. Waar we precies belanden weet ik niet, maar het is er wel gezellig. Er is muziek en last but not least, drank.
De tequila's en cocktails vloeien rijkelijk en ik weet halverwege al dat ik het de volgende dag zwaar ga hebben...
Berent die brak is na het
toernooi, een vrouwentanktop
aandoet en er pas na een
half uur achterkomt dat het
een ding voor chicks is, wat
wel een fotowaardig moment is.
De laatste dag...
De laatste dag is inderdaad heeeeeeel zwaar. Spullen inpakken terwijl het alcohol nog door de aderen giert is niet makkelijk. Vervolgens naar het vliegveld, daar wachten, stukje vliegen naar Curaçao, daar weer wachten en vervolgens nog weer negen uur vliegen.
Nee, dat is echt geen pretje als je die avond daarvoor jezelf bijna een delirium hebt gedronken.
Aangekomen in Nederland ben ik helemaal kapot, maar eigenlijk ook wel weer blij. Wat lekker is het om naar buiten te stappen als het gewoon 10-15 graden is, je twee meter kunt lopen zonder dat het zweet je aan alle kanten uitbreekt, dat het niet meer de hele tijd poker voor en poker na is, dat je in Nederland geen hoog- en laagseizoen hebt, dat er gewoon altijd wel iets te doen is en dat je hier niet constant van die incapabele dichtgetikte rednecks tegenkomt.
Natuurlijk was het allemaal mooi en is het fantastisch dat ik dit heb mogen meemaken. Ik teken er zo voor om volgend jaar weer te gaan, maar dan wel wat korter, zodat ik me niet zo hard ga ergeren aan die Amerikanen, dat ik niet gek word van het weer (de laatste dagen was het 33-35 graden met bijna geen wind) en dat ik ook niet gefrustreerd raak van het feit dat het slechts vier uit 14 dagen fatsoenlijk waait om te gaan kitesurfen, omdat je daar binnen drie dagen toch echt alles hebt gezien en gedaan op het eiland.
Iedereen bedankt voor de support en bedankt dat jullie dit hebben willen lezen.
Tot de volgende keer!
Berent
« Terug |
